|
Title
|
بررسي درون شيشه اي تنحمل شوري و خشكي بدو توده شنبليله ايراني Trigonella foenum– graecum
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
Callus induction, Drought Stress, Salinity Stress, Fenugreek, Trigonelin
|
|
Abstract
|
در اين مطالعه، ريزازديادي دو جمعيت شنبليله ايراني (اردستان و بوشهر) و پاسخ هاي مورفولوژيكي و بيوشيميايي آن ها به تنش هاي شوري و خشكي در شرايط كشت درون شيشه اي، در قالب يك آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. انواع مختلف ريزنمونه ها (جوانه انتهايي، لپه و اپيكوتيل) در محيط كشت MS حاوي غلظت هاي مختلف تنظيم كننده هاي رشد گياهي مانند كينتين (0، 0.5 و 1 ميلي گرم در ليتر) و 2,4-D (0.5، 1 و 2 ميلي گرم در ليتر) كشت شدند. محيط كشت موراشيگ و اسكوگ (MS) غني شده با 1 ميلي گرم در ليتر كينتين و 2 ميلي گرم در ليتر 2,4-D، بالاترين نرخ پرآوري كالوس را در هر دو جمعيت نشان داد. بيشترين حجم كالوس از ريزنمونه جوانه انتهايي به دست آمد. كالوس هاي حاصل از جوانه انتهايي به رنگ سبز و متمايل به زرد، كالوس هاي حاصل از لپه به رنگ زرد تا سفيد با بافت نرم، و كالوس هاي حاصل از اپيكوتيل به رنگ متمايل به سبز و فشرده بودند. نتايج حاصل از اعتنش شوري با غلظت هاي مختلف كلريد سديم (0، 70 و 120 ميلي مولار) و تنش خشكي با پلي اتيلن گليكول (0، 5 و 10 درصد) نشان داد كه هر دو تنش، رشد كالوس را كاهش و ميزان پروتئين كل، پرولين، كاتالاز، پراكسيداز و محتواي تريگونلين را در هر دو جمعيت افزايش دادند. اندازه گيري تريگونلين نشان داد كه جمعيت بوشهر محتواي تريگونلين بالاتري در شرايط درون شيشه اي نسبت به جمعيت اردستان داشت.
|
|
Researchers
|
Leila Karami (First primary advisor) , Mohammad Hedayat (First primary advisor) , gholamreza Abdi (Advisor)
|