|
Title
|
بررسي مضمون دريانوردي در متون اساطيري و حماسي ايران
|
|
Type
|
Presentation
|
|
Keywords
|
جغرافياي اساطيري، دريانوردي، خليج فارس، شاهنامه، سفرهاي دريايي گرشاسپ
|
|
Abstract
|
ايرانيان از روزگار باستان در خليج فارس و آب هاي پيرامون به دريانوردي مي پرداخته اند. اين موضوع در منابع گوناگون تاريخي منعكس شده و در نتيجه ي تحقيقات معاصر به خوبي روشن شده است. اما در پژوهش هايي كه درباره ي دريانوردي ايرانيان صورت گرفته كمتر به متون اساطيري و حماسي توجه شده است. پژوهش حاضر مي كوشد مضمون دريانوردي را در اين متون بررسي كند. مبناي اين پژوهش، متون باستاني همچون اوستا، ادبيات پهلوي و همچنين متون پهلواني و حماسي پس از اسلام نظير شاهنامه، گرشاسپ نامه، فرامرز نامه، سام نامه و داراب نامه مي باشند. در دسته ي نخست منابع يادشده با درياها و رودهايي مواجه مي شويم كه جنبه ي اساطيري در آنها غالب است و كشتي راني در آنها نيز با اين نوع نگرش پيوند دارد. اما در دسته ي دوم اين منابع با جغرافيايي شناخته شده تر مواجهيم و شاهد اين هستيم كه بسياري از پهلوانان مشهور و باستاني ايران در قامت دريانوردان ظاهر شده و به سفرهاي دريايي مي پردازند. در اين خصوص، مضمون سفرهاي دريايي گرشاسپ به طور ويژه قابل توجه است. از آنجا كه اين بخش از حكايات پهلواني گرشاسپ در متون كهن وجود ندارد، چنين به نظر مي رسد كه خاستگاه اين روايات تاثيرات فرهنگ دريانوردي قرون اوليه ي اسلامي باشد. پهلوانان داستان ها و حكايات در اين زمان بايستي در زمينه هاي تازه اي همچون جنگ هاي دريايي خودنمايي مي كردند و از اين رو، در زمان بازخواني و بازنويسي متون حماسي كهن ايراني عناصر تازه اي از قصه ها و حكايات عجايب نامه اي دريانوردان به آنها افزوده شده است.
|
|
Researchers
|
Hamidreza Peighambari (First researcher) , ghazaleh fatemi (Second researcher)
|