Title Simulacra and the Inauthenticity of Existence: A Comparative Study of Self-Alienation in Oscar Wilde’s Novel The Picture of Dorian Gray and Coralie Fargeat’s Movie The Substance Type Thesis Keywords Simulacra, Bad Faith, The They, The Picture of Dorian Gray, Oscar Wilde, The Substance, Coralie Fargeat Abstract اين پايان نامه، پژوهشي تطبيقي دربارهٔ از خود بيگانگي در رمان تصوير دوريان گري اثر اسكار وايلد و فيلم ماده ساختهٔ كورالي فارژا استت. در اين پژوهش با تكيه بر مفاهيم فلسفيِ وانموده ها از ژان بودريار، بدباوري از ژان پل سارتر و مفهوم «آن ها» از مارتين هايدگر، استدلال مي شود كه تركيبي از عوامل دروني و بيروني باعث مي شود شخصيت هاي اصلي، يعني دوريان گري و اليزابت اسپاركل، باور كنند كه تنها راهِ حفظِ جايگاه اجتماعيِ كنونيِ خود (در مورد دوريان) يا بازيابيِ جايگاهِ گذشته شان (در مورد اليزابت)، پذيرش و دروني سازيِ سبكِ زندگيِ تحميل شده است. با استفاده از چارچوب نظري سارتر، نشان داده مي شود كه هر دو شخصيت در حالتِ بدباوري به سر مي برند و حقيقتِ زيستي خويش را انكار مي كنند. دوريان، فسادِ اخلاقيِ خود را در پرترهٔ اش متجلي مي سازد تا زيبايي و معصوميتِ ظاهري اش را حفظ كند؛ در حالي كه اليزابت با تقسيم زيستي وجودِ خويش، تلاش مي كند زيباييِ موردِ تقاضاي بازار را بازگرداند. با بهره گيري از مفهوم هايدگري «آن ها» اين پايان نامه تبيين مي كند كه اين انكارِ واقعيتِ جسماني، ريشه در هنجارهايِ اجتماعيِ غيرشخصي دارد. اخلاق گراييِ ويكتوريايي در رمان تصوير دوريان گري و صنعتِ سرگرمي در فيلم ماده، سيستم هايِ غيرشخصي اند كه اولويتِ قاطعي به زيبايي، جواني و تأييدِ عمومي مي دهند و همهٔ ارزش هايِ ديگر را ناديده مي گيرند. در نهايت، با استناد به نظريهٔ وانموده ها بودريار، اين پژوهش استدلال مي كند كه وجودِ اصيلِ اليزابت، با نسخه ايِ قابل فروش جايگزين مي شود و خودِ اخلاقي و جسمانيِ دوريان نيز توسط پرتره اش جايگزين مي گردد؛ پرتره اي كه تمامِ پيامدهايِ اعمالِ او را در خود جذب مي كند. در هر دو مورد، جسمِ حقيقي و خودِ حقيقي از بازنمايي هايِ خويش گسسته و جدا مي شوند Researchers farhad afsharian (Student) , Abdolmohammad Movahhed (First primary advisor) , Mahsa Hashemi (Advisor)