|
Title
|
تأمّلي بينامتني و بيش متني بر بازتاب غزل حافظ شيرازي در غزل ابن حسام خوسفي
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
بينامتنيّت بيش متنيّت شعر آييني حافظ شيرازي ابن حسام خوسفي
|
|
Abstract
|
نگريستنِ نظام مند به مكالمۀ ميان متن ها و ارائه نظريه هايي پيرامون شكل هاي ارتباط آن ها با يكديگر كه نهايتاً به نظريه هاي «بينامتنيّت»(intertextuality) ژوليا كريستوا و «ترامتنيّت»(transtextuality) ژراژ ژنت رسيد، زمينۀ آن را فراهم آورد كه شكل هاي بازآفريني آثار ادبي فارسي و تأثيرگذاري هاي-شان بر و تأثيرپذيري هاي شان از يكديگر نيز در چارچوب اين نظريه هاي نوين به طور روش مند واكاوي گردد. اين مسئله از جمله زير سؤال بردنِ اقتدار نويسنده در تعيين معناي يگانۀ متن و كنشگري خواننده در فرايند معناآفريني را در پي داشته است. در سنّت بلاغي اسلامي-ايراني البته نشانه هايي از توجّه به ارتباط ميان متن ها در قالب استشهاد، اقتباس، استقبال، سرقات، تضمين، جواب، نظيره، نقيضه، تلميح، تعريض و ... وجود داشته است و اشعار شاعران به انحاي گوناگون با يكديگر وارد تعامل شده اند. براي نمونه در غزل ابن حسام خوسفي(ف.875 ﻫ.ق)، شاعر نام آورِ آييني سدۀ نهم هجري، نشانه هايي بر تأثيرپذيري از غزل حافظ شيرازي(ف.792 ﻫ.ق) به چشم مي آيد كه مي برازيد با دستمايه قرار دادن نظريه هاي بينامتني(intertextual) و بيش متني(hypertextual) به شكلي روش مند بررسي شود. بدين منظور و از جمله با هدف راه بردن به شيوه هاي بازتوليد غزل حافظ در غزل ابن حسام، جستار پيش رو چونان پژوهشي توسعه اي، مبتني بر منابع كتابخانه اي و به روش توصيفي- تحليلي فراهم آمده است.
|
|
Researchers
|
Mojahed Gholami (First researcher)
|