|
Title
|
كاهش خطر شيفتگي تخصصي در سازمان: كارآمدي مديريت راهبردي منابع انساني و مديريت تغيير با ميانجي گري فرهنگ سازماني مبتني بر يادگيري و نوآوري
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
مديريت راهبردي منابع انساني؛ مديريت تغيير؛ فرهنگ سازماني مبتني بر يادگيري و نوآوري؛ شيفتگي تخصصي
|
|
Abstract
|
اين پژوهش با هدف تبيين پديده شيفتگي تخصصي در اداره كل تعاون، كار و رفاه اجتماعي استان بوشهر، به بررسي نقش ميانجي گرانه فرهنگ سازماني مبتني بر يادگيري و نوآوري در رابطه بين مديريت راهبردي منابع انساني و مديريت تغيير با اين پديده مي پردازد. روش پژوهش از نوع پيمايشي و جامعه آماري آن شامل 125 نفر از كاركنان اين اداره كل بود كه اين تعداد ازنظر فرمول كوكران مورد تأييد قرار گرفت. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه هاي استاندارد و اقتباس شده برمبناي طيف پنج گزينه اي ليكرت بود. براي ارزيابي كيفيت مدل اندازه گيري، روايي همگرا، پايايي تركيبي و پايايي آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت كه نتايج آن نشان داد تمامي مقادير آلفاي كرونباخ بالاتر از 7/0 هستند. همچنين، براي تأييد روايي واگرا علاوه بر شاخص فورنل- لاركر از نسبت هتروتريت به مونوتريت استفاده شد كه مقادير آن براي تمامي متغيرها زير 9/0 به دست آمد. داده هاي جمع آوري شده سپس با استفاده از رويكرد مدل سازي معادلات ساختاري حداقل مربعات جزئي و نرم افزار اسمارت پي.ال.اس3 تجزيه و تحليل شدند. يافته ها نشان مي دهد كه تأثير مستقيم مديريت راهبردي منابع انساني و مديريت تغيير بر شيفتگي تخصصي معنادار نبوده، اما تأثير غيرمستقيم آنها ازطريق فرهنگ سازماني مبتني بر يادگيري و نوآوري، معنادار است. اين نتيجه، فرضيه ميانجي گري كامل را تأييد مي كند و نشان مي دهد كه اثربخشي راهبردهاي مديريتي در كاهش شيفتگي تخصصي، منوط به ايجاد تحول فرهنگي و تقويت محيط يادگيري و نوآوري در سازمان است.
|
|
Researchers
|
Ebrahim Rajabpour (First researcher) , Hassan Karamzadeh (Second researcher)
|