|
Title
|
برساخت گفتماني «آوارگي» و «ديگري» در روايت هاي جنگ ايران و فلسطين:
مطالعۀ موردي رمان هاي زمين سوخته احمد محمود و رجال في الشمس غسان كنفاني بر اساس مفاهيم ميشل فوكو
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
ادبيات تطبيقي، زمين سوخته، رجال في الشمس، گفتمان، آوارگي، ديگري.
|
|
Abstract
|
در اين پژوهش با بهره گيري از روش كتابخانه اي و بر مبناي شيوۀ توصيفي، تحليلي و نيز تطبيقي به بررسي رمان هاي زمين سوخته احمد محمود (1381- 1310) و رجال في الشمس غسان كنفاني(1972- 1936) به عنوان دو اثر كليدي در ادبيات مقاومت ايران و فلسطين پرداخته مي شود تا چگونگي كاركرد قدرت در ايجاد گفتمان جنگ و آوارگي در دو بافت فرهنگي متفاوت تحليل و بررسي گردد و نيز در مجموع، هدف از انجام اين پژوهش آن است كه وجوه اشتراك و افتراق اين دو اثر در بيان مفاهيمي چون قدرت، مقاومت، آوارگي و ديگري بررسي شود؛ بنابراين تلاش مي شود نشان داده شود كه گفتمان جنگ، سوژۀ آوارگي و ديگري را در اين دو اثر چگونه منعكس ساخته است؟ بر اين اساس، نظريات ميشل فوكو( 1984- 1926) جامعه شناس برجستۀ فرانسوي پيرامون مواردي چون جنگ و قدرت، سلطه و انقياد، نظريه حاكميت و... به عنوان چارچوبي مناسبي براي تحليل اين آثار تشخيص داده شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد با وجود تفاوت هاي جغرافيايي و نيز ماهيت متفاوت استعمار در دو سرزمين و همچنين تفاوت آشكار محتوايي، بر اساس نظريات فوكو، هر دو اثر منعكس كنندۀ منطق مشابهي از قدرت مدرن هستند كه بر زندگي و مرگ سوژه ها حكمراني مي كنند. در هر دو اثر بر اساس گفتۀ فوكو، قدرت سوژه را مي سازد و شخصيت ها توسط گفتمان هاي قدرت ساخته مي شوند.
|
|
Researchers
|
Hossein Mohtadi (First researcher) , somayeh sharooni (Second researcher)
|