|
Title
|
تحليل مسير با رويكرد مدل يابي معادلات ساختاري در بررسي نقش واسطه اي حساسيت اضطرابي و انعطاف پذيري شناختي در ارتباط بين شدت تجربه درد و اختلال در ادراك زمان در زنان داراي سندروم پيش از قاعدگي
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
: شدت تجربه درد، حساسيت اضطرابي، انعطاف پذيري شناختي، اختلال در ادراك زمان، سندروم پيش از قاعدگي
|
|
Abstract
|
زمينه: سندروم پيش از قاعدگي يكي از اختلالات شايع در زنان جوان است كه با علائم جسماني، هيجاني و شناختي همراه بوده و مي تواند كيفيت زندگي و عملكرد تحصيلي را تحت تأثير قرار دهد. تجربه درد از جمله علائم برجسته اين سندروم است كه با فرايندهاي شناختي–هيجاني و اختلال در ادراك زمان مرتبط است.
هدف: هدف پژوهش حاضر تحليل مسير با رويكرد مدل يابي معادلات ساختاري در بررسي نقش واسطه اي حساسيت اضطرابي و انعطاف پذيري شناختي در ارتباط بين شدت تجربه درد و اختلال در ادراك زمان در زنان داراي سندروم پيش از قاعدگي بود.
روششناسي: اين پژوهش كاربردي از نوع توصيفي–همبستگي با رويكرد مدل يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري پژوهش شامل زنان داراي علائم سندروم پيش از قاعدگي در سال هاي 1404–1405 بود و 233 نفر به روش غيرتصادفي در دسترس انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه حساسيت اضطرابي، سياهه انعطاف پذيري شناختي و مقياس محقق ساخته ادراك زمان مرتبط با فشار رواني (SRTPS) بودند. داده ها ابتدا با آمار توصيفي و بررسي نرمال بودن، سپس با آزمون همبستگي پيرسون و در نهايت با مدل يابي معادلات ساختاري تحليل شد.
يافتهها: نتايج تحليل مسير نشان داد كه شدت تجربه درد اثر مثبت و معناداري بر حساسيت اضطرابي دارد (β=0/274، C.R=4/213، P<0/001)؛ و شدت تجربه درد اثر منفي و معناداري بر انعطاف پذيري شناختي دارد (β=-0/174، C.R=-2/658، P=0/008). افزون بر اين، نتايج مدل ساختاري نشان داد كه حساسيت اضطرابي اثر مثبت و معناداري بر اختلال در ادراك زمان دارد (β=0/392، C.R=5/016، P<0/001)؛ و انعطاف پذيري شناختي اثر منفي و معناداري بر اختلال در ادراك زمان دارد (β=-0/208، C.R=-3/029، P=0/002). در نهايت، نتايج تحليل همبستگي پيرسون وجود رابطه مثبت و معنادار بين شدت تجربه درد و اختلال در ادراك زمان را نشان داد، اما نتايج مدل ساختاري بيانگر آن بود كه پس از ورود متغيرهاي ميانجي، اثر مستقيم شدت تجربه درد بر اختلال در ادراك زمان از نظر آماري معنادار نيست (β=0/092، C.R=1/342، P=0/180). نتايج نشان داد كه اثر غيرمستقيم شدت تجربه درد بر اختلال در ادراك زمان از طريق حساسيت اضطرابي معنادار است (Effect=0/0599، BootCI95%=0/0271 تا 0/0966). همچنين، اثر غيرمستقيم شدت تجربه درد از طريق انعطاف پذيري شناختي نيز معنادار بود (Effect=0/0232، BootCI95%=0/003
|
|
Researchers
|
zahra taybi (Student) , Soran Rajabi (First primary advisor) , Ali Pakizeh (Advisor)
|