احمد محمدی اسلامی

پلکسایتون ها حالت های هیبرید جدیدی هستند که از برهم کنش قوی بین پلاسمون های سطحی موضعی (LSPs) در نانوذرات فلزی و اکسایتون ها در مواد مولکولی مجاور حاصل می شوند. این برهم کنش منجر به تشکیل دو شاخه انرژی جدید - شاخه بالایی (UP) و شاخه پایینی (LP) - با شکاف رابی (Rabi splitting) مشخص می شود که معیار ورود به رژیم جفت شدگی قوی است. قابلیت تنظیم این جفت شدگی از طریق کنترل پارامترهای هندسی نانوساختار (اندازه، شکل، آرایش)، انتخاب ماده اکسایتونی (نوع رنگدانه، غلظت، ماتریس میزبان) و اعمال محرک های خارجی (ولتاژ، دما، تغییر محیط) امکان پذیر است.