11 آذر 1400

علی ایزدبخش

مرتبه علمی:
نشانی: دانشکده مهندسی نفت، گاز و پتروشیمی - گروه مهندسی شیمی
تحصیلات: مهندسی شیمی
تلفن:
دانشکده: دانشکده مهندسی نفت، گاز و پتروشیمی

مشخصات پژوهش

عنوان
افزایش بازدهی و بهبود عملکرد فرآیندهای انعقاد و هوادهی در واحد تصفیه پساب پتروشیمی زاگرس جهت حذف آمونیاک و مواد معلق
نوع پژوهش پارسا
کلیدواژه‌ها
انعقاد، لخته سازی، پلی آلومینیوم کلرید.
پژوهشگران درویشی محمدجواد (دانشجو) ، محسن عباسی (استاد راهنما) ، علی ایزدبخش (استاد مشاور)

چکیده

هدف از این پژوهش حذف یون آمونیوم از پساب صنعتی پتروشیمی زاگرس مستقر در منطقه انرژی پارس جنوبی از محدوده غلظت بالا، (ppm)2500-2000 تا محدوده مجاز زیست محیطی واحد تصفیه خانه پتروشیمی مبین و همچنین حوضچه های بیولوژیکی از طریق انعقاد و لخته سازی به همراه افزایش دما و هوادهی از طریق بهینه سازی عملیات تصفیه است. در این پایان نامه در ابتدا، انواع روش-های حذف این آلاینده زیست محیطی بحث و از میان انواع روش ها بنا به شرایط آلاینده پساب، روش انعقاد و لخته سازی انتخاب و بررسی شد. با وجود تنوع گسترده انواع منعقدکننده و لخته کننده ها در صنعت تصفیه پساب، با مطالعه منابع علمی و تحقیقات میدانی پرکاربردترین نوع این دو گونه شامل پلی آلومینیوم کلرید، آلوم، سولفات آهن و کلریدفریک به همراه آهک به عنوان منعقدکننده و کمک منعقدکننده یا همان لخته کننده در کلیه آزمون ها جهت نیل به هدف انتخاب و بهینه سازی عملکرد آنها در شرایط آزمایشگاهی پرداخته شد. نتایج نهایی نشان داد که عملیات حذف یون آمونیوم از طریق انعقاد و لخته سازی بدون هوادهی و افزایش دما (دمای محیط) دراسیدیته 10 برای غلظت 8 میلی گرم در هرلیتر پلی آلومینیوم کلرید:40/78، دراسیدیته 10 برای غلظت 9 میلی گرم در هر لیتر آلوم: 40/51، دراسیدیته 10 برای غلظت 13 میلی گرم در هرلیتر سولفات آهن: 12/58 و دراسیدیته 10 برای غلظت 5/3 میلی گرم در هرلیتر کلریدفریک: 01/39 درصد می باشد و در حالت هوازنی با شدت جریان 9 لیتر در دقیقه و افزایش دما در محدوه 50 الی60 درجه سانتی گراد، دراسیدیته 10 برای غلظت 8 میلی گرم در هرلیتر پلی آلومینیوم کلرید: 77/95، دراسیدیته 10 برای غلظت 9 میلی گرم در هرلیتر آلوم: 72/72، دراسیدیته 10 برای غلظت 13 میلی گرم در هرلیتر سولفات آهن: 34/79 و دراسیدیته 10 برای غلظت 5/3 میلی گرم در هرلیتر کلریدفریک: 73 درصد کاهش یون آمونیوم در پساب را به همراه دارد. درکنار کاهش قابل توجه یون آمونیوم توسط پلی آلومینیوم کلرید، برخلاف سایر کمک منعقد کنندهای استفاده شده، اسیدیته پساب افزایش یافت. افزایش اسیدیته عامل مثبتی در جهت کاهش یون آمونیوم از پساب محسوب می شود و از طرفی به دلیل حظور یونهای حل شده در پساب، تغییرات ضریب عبوردهی برای پلی آلومینیوم کلرید نسبت به سه کمک منعقد کننده دیگر کمتر مشاهده گردید. این نشان می دهد که یونهای پلی آلومینیوم کلرید ح