هادی بالوئی جام خانه

زمینه و هدف: در سال های اخیر، باتوجه به بحران های پیش بینی نشده جهانی به ویژه کووید-19، تقاضا برای استفاده از خدمات مراکز مراقبت های بهداشتی در منزل به عنوان جایگزینی مؤثر برای مراقبت های بیمارستانی، افزایش یافته است. حفظ کارکرد این مراکز در مواجهه با رویدادهای پیش بینی ناپذیر، مستلزم شناخت ابعاد و مؤلفه های تاب آوری است. این پژوهش باهدف ارائه الگویی برای تبیین ابعاد و مؤلفه های تاب آوری در این مراکز انجام شد. روش پژوهش: مطالعه حاضر با رویکرد تئوری داده بنیاد چندگانه انجام شد و شامل تلفیق نظام مند داده های نظری (فراترکیب مطالعات 20 سال اخیر) و تجربی (مصاحبه با متخصصین) بود که همگی به صورت هدفمند انتخاب شدند. تحلیل و کدگذاری داده ها با رویکرد مقایسه مستمر و با نرم افزار2020 MaxQDA انجام و تلفیق داده های نظری و تجربی به تدوین نظریه منجر گردید. یافته ها: یافته های پژوهش منجر به طراحی مدلی جامع در چهار بُعد اصلی شد: پاسخگویی (برای تضمین تداوم خدمت)، پیش بینی (برای تشخیص زودهنگام تهدیدها و برنامه ریزی پیشگیرانه)، رشد و یادگیری (از طریق آموزش مستمر و مستندسازی رویدادها) و نظارت و ارزش آفرینی (با تمرکز بر پایش داده محور، بازخورد و بهبود مستمر عملکرد). نتیجه گیری: این پژوهش الگویی راهبردی و کاربردی را ارائه می دهد که تاب آوری را از یک مفهوم نظری به یک چارچوب عملیاتی قابل اجرا تبدیل می کند. مدل نهایی به مدیران و سیاست گذاران حوزه سلامت کمک می کند تا با درک بهتری از مؤلفه های کلیدی تاب آوری، زیرساخت های مقاوم تری را طراحی کرده و ظرفیت لازم برای مقابله مؤثر با بحران های آینده را در مراکز مراقبت های سلامت در منزل ایجاد نمایند. به کارگیری این الگو می تواند به ارتقای پایداری خدمات و تضمین کیفیت مراقبت حتی در شرایط غیرعادی بینجامد.