سید حامد معراجی

میکروپلاستیک ها ذرات جامد پلاستیکی هستند که در آب حل نمی شوند و اندازه آنها بین 1 تا 1000 میکرومتر است. مرز بالاتر اندازه آنها قابل قبول است، اما در مورد مرز پایین توافقی نیست. پلاستیک های بزرگتر از 5 میلیمتر، میکروپلاستیک های بزرگ می باشند و پلاستیک های کوچکتر از 1 میکرومتر نانوپلاستیک ها نامیده می شوند . مطالعات مختلفی از وجود میکروپلاستیک ها در محیط آب (شیرین وشور)، محیط خشکی ، رسوب و موجود زنده در سرتاسر جهان صورت گرفته است. میکروپلاستیک ها در محیط آبی به اشکال متفاوتی وجود دارند می توانند به راحتی در رسوبات غوطه ور شوند و بخشی در ستون آب معلق می مانند و بدلیل سبک بودن تمایل به شناور ماندن در محیط اب را دارند . انسان ها از طریق آب دریا، فاضلاب، آب شیر، بطری های آب معدنی ، غذا و هوا با میکروپلاستیک در تماس هستند. ذرات پلاستیک از منابع متفاوتی مثل فاضلاب ها و یا پساب کارخانجات و صنایع به محیط آبی وارد می شوند. رودخانه ها هم منبع بسیار مهمی برای ورود میکروپلاستیک ها به اقیانوس می باشند در سال 2019 سازمان بهداشت جهانی برای ارزیابی خطرات حضور میکروپلاستیک ها و تأثیرات مخرب احتمالی آنها بر سلامتی، تحقیقات بیشتری را پیشنهاد داد. آنها پیشنهاد دادند که آلودگی میکروپلاستیک ها در آب بطری و آب آشامیدنی بررسی شود. میزان متفاوتی از ذرات میکروپلاستیک در آب خام بین 7/25تا 6/55 برای هر متر مکعب و در آب تصفیه شده بین 0 تا 4 برای هر متر مکعب در تصفیه خانه جنوا (سوییس) گزارش شده است. و یا میزان میکروپلاستیک در آب تصفیه شده در تصفیه خانه ای در کشور چک که از 76 ± 338 به 28 ± 628 برای هر لیتر آب می باشد که این میزان قابل چشم پوشی نیست و نشان می دهد که آب آشامیدنی ممکن است یک منبع مهمی از ذرات پلاستیکی برای انسان ها باشد. تصفیه خانه آب همه ذرات را حذف نمی کند. کواگولاسیون یک فرایندی است که برای حذف آن استفاده می شود ولی بسته به نوع کواگولانت و نوع میکروپلاستیک کارایی حذف متفاوت خواهد بود. پس لازم است که فرایند و مکانیزم آن بررسی شود. این اطلاعات می تواند به توسعه روش های بهبود یافته برای حذف میکروپلاستیک ها از منابع آب و کاهش خطرات احتمالی آنها برای اکوسیستم و سلامت انسان کمک کند. در این تحقیق ابتدا میزان میکروپلاستیکها در ورودی و خروجی تصفیه خانه های آب شرب استان اندازه گیری می شود، س