ولی اله غفاری

در این مطالعه، با هدف بهینه سازی میزان دوز داروی شیمی درمانی و ضد رگ زایی در کنترل رشد تومورهای سرطانی، از تکنیک کنترل پیش بین مبتنی بر یک مدل لجستیک استفاده شده است. به منظور کنترل دقیق و مؤثر تزریق دارو، مبنای این روش شاخص هایی چون کاهش جمعیت سلول های سرطانی و بهینه سازی مقدار داروی مصرفی است. برای بررسی رفتار مدل و تأثیر داروها تحت کنترل پیش بین، به دلیل حضور قیود متعدد و ماهیت غیرخطی مدل، از یک نرم افزار بهینه ساز به همراه شبیه سازی پاسخ مدل در نرم افزار متلب بهره گرفته شده است. بهینه سازی ضمنی موجود در این روش با شاخص های بهینگی هدفمند و تنظیم دقیق پارامترهای این شاخص منجر به طراحی پروتکل های بهینه دوزدهی برای درمان فردی سرطان شده است که می تواند به طور قابل توجهی کارآیی درمان را افزایش دهد. با لحاظ نمودن اغتشاش، نویز و عدم قطعیت در پارامترهای مدل، مشاهده می شود روش پیشنهادی در برابر این تغییرات مقاوم بوده و عملکرد مطلوبی در کنترل بیماری خواهد داشت. در ادامه، با انجام اصلاحاتی در نحوه پیاده سازی کنترل پیش بین پیشنهادی، نتایج شبیه سازی تایید می کندکه با کاهش عوارض جانبی و افزایش اثربخشی درمان، حجم تومور به طور قابل توجهی کاهش یافته و مقدار داروی مصرفی نیز بهینه شده است. به علاوه، در مواجهه با نویز و اغتشاشات محیطی، جمعیت سلول های سرطانی و بهینه سازی میزان مصرف دارو به نحو قابل توجه ای کاهش داشته است. این دستاورد نه تنها به بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان کمک می کند، بلکه گامی مؤثر در راستای توسعه روش های درمانی پیشرفته و شخصی سازی شده محسوب می شود.