هادی بالوئی جام خانه

زمینه: با ظهور انقلاب صنعتی چهارم و فناوری های پیشرفته ای مانند اینترنت اشیا، هوش مصنوعی، داده های بزرگ و سیستم های سایبری-فیزیکی، سازمان ها می توانند عملکرد زنجیره تأمین خود را بهبود بخشند و به سطوح بالاتر شفافیت، انعطاف پذیری و کارایی دست یابند. با این حال، پیچیدگی فناوری، هزینه های بالای پیاده سازی، کمبود دانش فنی و مقاومت فرهنگی از جمله موانع اصلی پذیرش این فناوری ها هستند. مطالعات پیشین نشان داده اند که اکثر پیاده سازی ها در مراحل آزمایشی باقی مانده و موفقیت کامل کسب نکرده اند. بنابراین، این پژوهش با استفاده از چهارچوب TOE به تحلیل موانع فناورانه، سازمانی و محیطی در پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تأمین نسل چهارم می پردازد. هدف: هدف از انجام این پژوهش، تجزیه و تحلیل موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تامین نسل چهارم با استفاده از چهارچوب TOE بود. در همین راستا، در وهله نخست محقق در صدد شناسایی موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تامین نسل چهارم در چارچوب های TOE ، در وهله دوم در صدد بررسی سطوح اهمیت و روابط بین موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تامین نسل چهارم، و در نهایت محقق در صدد بررسی شباهت ها و تفاوت های دیدگاه های محققان دانشگاهی با فعالان صنعت در درک موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تامین نسل چهارم بود. روش‏شناسی: از نظر نوع اجرا و هدف پژوهش، از نوع توصیفی- پیمایشی است. این پژوهش به منظور بررسی موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تأمین نسل چهارم، در دو مرحله طراحی شده است. در مرحله اول، موانع با مرور ادبیات و جمع آوری نظرات خبرگان دانشگاهی و متخصصین صنعت شناسایی، غربالگری و بر اساس چارچوب TOE طبقه بندی شدند. در مرحله دوم، روابط درونی موانع با استفاده از تکنیک دیمتل تعیین و شباهت ها و تفاوت های دیدگاه های دو گروه خبرگان تحلیل شدند. داده های پژوهش از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی جمع آوری و با ابزار پرسشنامه گردآوری شدند. تحلیل اطلاعات شامل روش های توصیفی و تکنیک دیمتل برای مدل سازی روابط موانع انجام گرفت. یافته‏ها: یافته های پژوهش نشان داد که موانع پذیرش مدیریت کیفیت زنجیره تأمین نسل چهارم با استفاده از چارچوب TOE در سه بعد فناورانه، سازمانی و محیطی قابل دسته بندی هستند. در بعد فناوری، نگرانی های امنیتی، کمبود زیرساخت فیزیکی و فناوری اطلاعات، نگرش منفی نسبت به فناوری، چ