داریوش کیهان اصل

با گسترش استفاده از سامانه های خورشیدی به عنوان منبعی کلیدی در تولید انرژی پاک، نگهداری و حفظ بازدهی این تجهیزات به یکی از چالش های اساسی تبدیل شده است. یکی از عوامل اصلی کاهش کارایی پنل ها، رسوب گردوغبار و آلاینده های محیطی بر سطح آن هاست که در صورت بی توجهی منجر به افت محسوس تولید و خسارت اقتصادی می شود. از سوی دیگر، اگرچه شست وشوی مداوم می تواند عملکرد سیستم را بهبود بخشد، هزینه های بالای آن ضرورت تعیین یک دوره بهینه برای پاک سازی را آشکار می سازد. در این پژوهش، ابتدا چهار رویکرد شامل مدل ریاضی، رگرسیون خطی، بهینه سازی تکاملی و شبکه عصبی جهت برآورد توان تولیدی تئوری پنل ها در شرایط مختلف آلودگی به کار گرفته شده و اثر تجمع آلاینده ها بر راندمان بررسی شده است. سپس با ایجاد تعادل میان انرژی ازدست رفته ناشی از آلایندگی و هزینه شست وشو، فاصله زمانی بهینه برای تمیزکاری تعیین می شود. نتایج حاصل از داده های واقعی یک سایت خورشیدی (با مختصات جغرافیایی 34 درجه شمالی و 48 درجه شرقی در ایران) نشان می دهد که دوره 28 روزه شست وشو، بهترین تعادل را میان کاهش تلفات انرژی و هزینه های عملیاتی برقرار می کند و بهره برداری پایدار از این منبع تجدید پذیر را تضمین می سازد.