شهریار عصفوری

گوگردزدایی از مشتقات نفتی یکی از مراحل بسیار مهم پالایش نفت می باشد که در حال حاضر از روشهای گوگردزدایی هیدروژنی و گوگردزدایی اکسایشی برای این امر استفاده می شود. روشهای فوق می توان گفت تنها روشهای کاربردی در صنعت می باشد که هم حجم عمده گوگرد موجود در مواد نفتی را حذف کرده و هم گوگرد را بعنوان یک محصول جانبی تولید می کند. اما روشهای فوق خصوصا HDS یک مشکل مهم را نتوانسته حل کند و آن حذف ترکیبات سنگین و سخت گوگرددار همچون تیوفن ها در مواد نفتی است. هدف از این پژوهش پیدا کردن راهی ارزان قیمت و ایمن و کاربردی برای جداسازی گوگرد از ترکیبات نفتی می باشد، روشی که حداقل بتوان بعنوان مکمل در کار HDS چرخه حذف گوگرد را تکمیل کرده یا نزدیک به کامل رساند. روشهای فراوانی در سالهای اخیر جهت حذف گوگرد در صنعت معرفی شده اند که هرکدام از آنها مزایا و معایب خاص خود را دارند. در بین تمامی روشهای معرفی شده، روش جذب سطحی به دلیل شرایطی که دارد توجه ما را به خود جلب کرده و سعی کردیم از این روش برای ارائه مدلی کاربردی برای گوگردزدایی استفاده کنیم. در روش جذب سطحی از مواد مختلفی برای بستر جاذب جهت جذب گوگرد استفاده می شود که در مقالات مختلف حتی ترکیب ماده اصلی را می توان با سایر مواد یا روشهای دیگر همچون نانوذرات و همچنین فعال کردن جاذب با روشهای مختلف تغییر داده و به تبع آن ظرفیت جذب را تغییر داد. ما در این پژوهش از خاک رس بنتونیت جهت گوگردزدایی استفاده کردیم. نتیجه این انتخاب و آزمایش های انجام شده منجربه نتایجی از جمله گوگردزدایی در شرایط خاص تا حدود 43% و همچنین رنگ زدایی عالی ( برای نفت مدل از 16- به 30+ در مقیاس sybolt )از مایعات گازی و نفت مدل شد. بطور کلی از بین سناریوهای مختلف استفاده شده برای گوگردزدایی، ظرفیت خاک رس جهت حذف گوگرد در ابتدا بسیار بالا و در ادامه کاهش پیدا می کرد ولی برای رنگ بری، این خاصیت تا زمان طولانی، حتی با تغییر ترکیب بستر نیز نتایج بسیار خوبی را نشان داد. در این پژوهش برای اندازه گیری غلظت گوگرد از روش x-ray که در استاندارد شماره ASTM-D-4294-03 و برای اندازه گیری رنگ مایعات گازی از روش فتومتری با استاندارد شماره ASTM-D-156 استفاده شد.