امیر فرخ نژاد

این پژوهش با هدف بررسی سیستماتیک پژوهش های پیشین حوزه مسئولیت‏پذیری اجتماعی، همچنین شناسایی عناصر کلیدی و ارائه مدل ساختاری جهت سنجش و ارزیابی مسئولیت‎پذیری اجتماعی در شرکت مناطق نفت‎خیز استان بوشهر انجام شد. مسئولیت‏پذیری اجتماعی پدیده ای است که به‎موجب آن شرکت ها به‏طور داوطلبانه موضوعات اجتماعی و زیست‏محیطی را در فعالیت های اقتصادی خود وارد می کنند و با ذینفعان تعامل دارند. در نتیجه افزایش آگاهی و نگرانی جامعه، رسانه ها، سازمان های بین المللی و دولت ها، معنا و رویکرد مسئولیت‏پذیری اجتماعی به‏طور قابل‏توجهی تغییر کرده است. با مطالعه ادبیات موضوع و بهره‏گیری از رویکرد تحلیل محتوای متنی، تعداد شش عامل اساسی احصا شد که جهت بومی‏سازی آن‏ها به منظور ارزیابی و سنجش مسئولیت‎پذیری اجتماعی در شرکت مناطق نفت‏خیز جنوب استان بوشهر، از تکنیک دلفی در سه دور استفاده شد. جامعه آماری تحقیق را مدیران و کارشناسان آشنا به موضوع و شاغل در حوزه نفت و گاز تشکیل دادند. جهت جمع‏آوری داده‏ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی و پایایی آن نیز تأیید شد. جهت طراحی مدل ساختاری عوامل مؤثر برای ارزیابی و سنجش مسئولیت‎پذیری اجتماعی، از رهیافت مدل‎سازی ساختاری تفسیری در محیط فازی جهت مدیریت ابهامات زبانی در قضاوت‏ها بهره گرفته شد. براساس مدل‎سازی ساختاری و نمودار میک‎مک، در ناحیه خودمختار هیچ عاملی واقع نشده است. در ناحیه وابسته، عامل مسئولیت های بشردوستانه و مسئولیت‏های اخلاقی، در ناحیه پیوندی عامل مسئولیت‎های زیست‏محیطی و عوامل استخدام نیروی جامعه محلی، سلامت اهالی منطقه و رفاه و توسعه اجتماعی در ناحیه مستقل قرار داشته، این عوامل کلیدی هستند و بر دیگر عوامل تأثیر دارند. در این ناحیه عامل استخدام نیروی جامعه محلی مهم‎ترین عامل است و عامل سلامت اهالی منطقه دارای قدرت نفوذ بالا و وابستگی متوسط و عامل رفاه و توسعه اجتماعی دارای وابستگی و قدرت نفوذ متوسطی هستند