عنایت رحمت نژاد

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف پروبیوتیک اکوباکتو‑P بر عملکرد، صفات لاشه، شاخص های خونی، ترکیب میکروبی روده و ویژگی های بافتی جوجه های گوشتی سویه راس 308 تحت شرایط تنش گرمایی انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و پنج تکرار (در هر تکرار 12 قطعه جوجه، در مجموع 240 قطعه) در دو سالن جداگانه برگزار گردید؛ یکی با دمای استاندارد پرورش و دیگری با شرایط تنش حرارتی کنترل شده و تیمارها شامل: 1) شاهد مثبت (شرایط استاندارد دمایی)، 2) شاهد منفی (شرایط تنش گرمایی بدون افزودنی)، 3) گروه شاهد منفی + 200 و 150گرم پروبیوتیک آکوبیP- در تن به ترتیب در دوره آغازین و پایانی در شرایط تنش گرمایی و 4) گروه شاهد منفی + 250 و 180گرم پروبیوتیک آکوبی-P در تن به ترتیب در دوره آغازین و پایانی در شرایط تنش گرمایی. نتایج نشان داد که در دوره آغازین و رشد، استفاده از اکوباکتو- P موجب افزایش معنی دار وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل خوراک در شرایط گرما شد. در دوره پایانی و کل دوره، تیمار اکوباکتو‑P‑1 (200 گرم در تن خوراک) بهترین ضریب تبدیل و بالاترین شاخص کارایی تولید اروپایی (EPEF) را داشت. نتایج صفات لاشه حاکی از آن بود که پروبیوتیک تأثیری معنی دار بر وزن سینه و طحال نداشته، اما در وزن لاشه و برخی اندام های داخلی تفاوت هایی مشاهده شد. بررسی جمعیت میکروبی ایلئوم نشان داد که سطح بالاتر پروبیوتیک موجب افزایش باکتری های گرم منفی (اشریشیاکلی و سالمونلا) گردید، در حالی که بر جمعیت لاکتوباسیل تفاوت معنی داری نداشت. از نظر متابولیت های خونی، مصرف سطح نخست اکوباکتو-P سبب افزایش پروتئین کل و کاهش آلکالین فسفاتاز شد، اما در سطح بالاتر غلظت اسیداوریک و کراتینین افزایش یافت. همچنین در زمینه سلول های خونی، تیمارهای پروبیوتیک باعث افزایش لنفوسیت و کاهش نسبت هتروفیل به لنفوسیت گردیدند که حاکی از بهبود وضعیت ایمنی و کاهش تنش فیزیولوژیک است. نتایج مربوط به مورفولوژی روده نشان داد که مصرف اکوباکتو-P، خصوصاً در سطح پایین تر، باعث افزایش طول و مساحت پُرز و عمق کریپت شده و در نتیجه جذب مواد مغذی را بهبود بخشید. در بررسی ایمنی همورال، تیمارهای آزمایشی اثر معنی داری بر سطوح آنتی بادی های کل، IgM و IgG نداشتند. در مجموع، استفاده از پروبیوتیک اکوباکتو‑P در جوجه های گوشتی تحت تنش گرمایی، به ویژه در سطح