غلامرضا عبدی

گل رز بریدنی به دلیل ارزش زینتی و اقتصادی باال نیازمند بهبود راهکارهای افزایش طول عمر پس از برداشت است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر نانوذرات نقره، نانوگرافن اکساید و آب فعالشده با پالسما بهصورت جداگانه و ترکیبی بر ویژگیهای فیزیولوژیک و عمر گلجایی گل رز انجام شد. برای ارزیابی عمر گلجایی، آزمایش نخست در قالب طرح کامالً تصادفی با سه تکرار و هشت تیمار شامل آب مقطر، آب مقطر + نانوذرات نقره، آب مقطر + نانوگرافن اکساید، آب مقطر + نانوذرات نقره + نانوگرافن اکساید، آب پالسما، آب پالسما + نانوذرات نقره، آب پالسما + نانوگرافن اکساید و آب پالسما + نانوذرات نقره + نانوگرافن اکساید اجرا شد. بهمنظور بررسی تغییرات صفات فیزیولوژیک در طول زمان، آزمایش دوم بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کامالً تصادفی با سه تکرار طراحی گردید؛ فاکتور اول همان هشت تیمار آزمایش نخست و فاکتور دوم زمان نمونهبرداری در سه بازه سه، شش و 15 روز پس از اعمال تیمارها بود. نتایج نشان داد که تیمار آب پالسما + نانوذرات نقره + نانوگرافن اکساید بیشترین اثر مثبت را بر افزایش صفات وزن تر )30 /143 گرم(، وزن خشک گل )39 /6 گرم(، قطر گل )33/74 میلیمتر( و مقدار جذب محلول )45/0 میلیلیتر بر گرم( در روز سوم داشت. همچنین، این تیمار طوالنیترین عمر گلجایی )26 روز( را ایجاد کرد. در بررسی تعداد باکتری در محلول، تیمار آب مقطر + نانوذرات نقره + نانوگرافن اکساید و آب پالسما + نانوذرات نقره + نانوگرافن اکساید کمترین آلودگی میکروبی را در روز پایانی نشان دادند. عالوه بر این، کمترین تعداد باکتری در ساقه مربوط به تیمار آب پالسما + نانوذرات نقره بود. در مقابل، تیمار آب مقطر بهتنهایی ضعیفترین عملکرد را در همه شاخصها نشان داد. بهطور کلی، نتایج بیانگر آن است که ترکیب آب پالسما، نانوذرات نقره و نانوگرافن اکساید بهعنوان یک راهکار نوین میتواند بهبود قابل توجهی در کیفیت و افزایش عمر پس از برداشت گل رز بریدنی رقم آنجل ایجاد نماید.