هانا اعتمادی

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از چالش های برجسته قرن حاضر، پیامدهای گسترده ای بر اکوسیستم های دریایی و ساحلی، به ویژه خشکبوم های ساحلی، داشته است. افزایش دمای سطح دریا، وقوع رویدادهای حدی اقلیمی و تشدید تنش های دمایی از جمله پیامدهای این پدیده جهانی محسوب می شوند. در این راستا، به کارگیری مدل های عددی مقیاس کاهی نظیر WRF، رویکردی نوین برای مدل سازی دمای سطح دریا در چنین مناطق حساسی به شمار می رود. خلیج فارس به عنوان یکی از مهمترین خشکبوم های ساحلی جهان، با ویژگی هایی نظیر تبخیر سالانه بالا، شوری زیاد، عمق کم و نوسانات شدید دمایی فصلی، از آسیب پذیری اکولوژیک ویژه ای در برابر تغییرات اقلیمی برخوردار است. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی مناسب ترین پیکربندی طرحواره های فیزیکی مدل WRF جهت شبیه سازی دمای سطح آب دریا در خلیج فارس می باشد. داده های دمای سطح دریا از سازمان هواشناسی کشور دریافت گردید. مدل WRF با هشت پیکربندی متفاوت اجرا و خروجی ها با استفاده از شاخص های RMSE، MAE وMAPE اعتبارسنجی شدند. نتایج نشان داد پیکربندی شماره 5 شامل WSM 5class، RRTM، Dudhia، Revised MM5 Monin-Obukhov، Unified Noah، YSU و Kain-Fritsch با کمترین میزان خطا و بالاترین ضریب همبستگی (0٫985) به عنوان ترکیب بهینه شناسایی گردید. مقادیر RMSE برای فصول بهار، تابستان، پاییز و زمستان به ترتیب 0٫036، 0٫012، 0٫028 و 0٫011 درجه سلسیوس محاسبه شد. بر اساس یافته ها، خروجی مدل WRF می تواند به عنوان جایگزینی مناسب و با دقت بالا برای داده های بویه هواشناسی بوشهر در مطالعات پایش تغییرات اقلیمی، مدیریت شیلات، حفاظت از صخره های مرجانی در برابر سفیدشدگی ناشی از گرمایش جهانی و پیش بینی رویدادهای حدی دمایی در این خشکبوم ساحلی مورد استفاده قرار گیرد.