سیدسجاد جعفری

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مدیریتی و حکومتی مؤثر بر پوشش و حجاب اسلامی دانشجویان انجام شد. روش پژوهش ترکیبی ( کیفی وکمی) و از طریق مصاحبه و داده های عددی است و بجای چارچوب نظری برای تدوین آزمون فرضیه ها، از چارچوب مفهومی برای استخراج سؤال های پژوهش استفاده شد نتایج نشان داد که میزان توجه دانشجویان به پوشش اسلامی در دانشگاه در سطح متوسط با میانگین (44/0) قرار دارد. این موضوع بیانگر رابطه مستقیم میان افزایش دانش تخصصی و پایبندی به مسائل دینی، از جمله پوشش، در محیط دانشگاهی است. میزان گرایش به حجاب در بعد شناختی با مقدار 84/2 به عنوان مهم ترین بعد گرایش به حجاب شناخته شده است. پس از آن، به ترتیب ابعاد رفتار با میانگین77/2 و احساس با میانگین 52/2 بیشترین میزان گرایش را به حجاب داشته اند. مهم ترین عوامل مدیریتی و حکومتی مؤثر بر حجاب در بین دانشجویان متعلق به گویه"پوشش نامناسب، نتیجه سرمایه گذاری روی رفتار پوشش به جای سرمایه گذاری بر روی بینش و نگرش افراد است" با رتبه میانگین 37/6 و پائین ترین رتبه میانگین به گویه " ترویج بدحجابی، به عنوان اعتراض بر عملکرد حاکمیت، لجبازی و بیان تعارض سیاسی تلقی می گردد" با رتبه میانگین 53/3 است. بر اساس یافته های تحقیق، عوامل مدیریتی و حکومتی نقش مهمی در پذیرش و گرایش به حجاب دارند. سرمایه گذاری بر روی بینش و نگرش افراد به جای تمرکز صرف بر رفتار ظاهری، می تواند تأثیر مثبتی بر پذیرش حجاب داشته باشد. در مقابل، ناهماهنگی در سیاست گذاری های فرهنگی و تلقی حجاب به عنوان ابزاری برای بیان تعارض سیاسی ممکن است موجب کاهش تمایل به رعایت آن شود.