مهدی رضایی

یکی از مهم ترین دغدغه‎های دانشگاه‎ها، تربیت حسابداران لایق است که نیازهای سازمان ها را برطرف سازند. در سال های اخیر مسئله کیفیت آموزش و تدریس از مباحث مهم در نظام های آموزشی دیده شده است که یکی از مهمترین مؤلفه هایی که در بحث کیفیت دانشگاه‎ ها مدنظر قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل و بررسی اعتبار بهبود کیفیت آموزش حسابداری بر اساس یادگیری دانشجومحور مبتنی بر داده بنیاد است. روش پژوهش برحسب هدف، اکتشافی-کاربردی؛ برحسب زمان گرداوری داده ا زنوع مقطعی، از نظر فلسفی استقرایی – قیاسی و برحسب روش گرداوری داده ها و یا ماهیت و روش پژوهش، پیمایشی است. ابزار پژوهش مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخت است. جامعه آماری در بخش کیفی مورد نظر تحقیق، اساتید خبره و شاخص رشته حسابداری در دانشگاه ها می باشند و در بخش کمی دانشجویان کارشناسی حسابداری است. به منظور روایی وپایایی، از کرسول هشت استراتژی برای بررسی صحت یافته ها استفاده شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن دارد که پیامدهای بهبود کیفیت آموزش حسابداری مبتنی بر روش های یادگیری دانشجومحور شامل مفاهیم تسهیل یادگیری عمیق، توسعه انگیزه و اشتیاق و ارتقای همکاری و تعامل دانشجویان بود . تسهیل یادگیری عمیق شامل کدهای ثانویه فهم عمیق مفاهیم اساسی توسط دانشجویان و توسعه تحلیل و انتقاد سازنده توسط دانشجویان است . پیامد توسعه انگیزه و اشتیاق شامل کدهای ثانویه تشویق به خلاقیت و انعطاف پذیری درسی در میان دانشجویان، ایجاد بستری پویا برای یادگیری و تشویق به نوآوری های بیشتر درسی است . همچنین پیامد ارتقای همکاری و تعامل دانشجویان شامل کدهای ثانویه افزایش تبادل دانش و تجربه، افزایش تنوع و چندگانگی در محیط آموزشی برای دانشجویان تقویت مهارت های ارتباطی در میان دانشجویان بود . تسهیل یادگیری عمیق یکی از پیامدهای کلیدی استفاده از روش های یادگیری دانشجومحور در آموزش حسابداری است. در بخش معادلات تحلی عاملی تاییدی مورد قبول واقع شده و همچنین برازش کلی مدل 61/0 به دست آمده است که برازش قوی را نشان می دهد.