نیلوفر پناهی

با تمرکز بر جنسیت به عنوان مؤلفه ای تعیین کننده در تجربه ی حمل ونقل شهری، این پژوهش کیفی با هدف شناسایی چالش های استفاده زنان از سیستم اتوبوسرانی شهر بوشهر، از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 32 زن 18 تا 60 ساله ساکن این شهر و تحلیل تماتیک داده ها انجام شده است. یافته ها شش چالش ساختاری کلیدی را آشکار می کند :ازدحام جمعیت در ساعات اوج، ناکارآمدی سیستم سرمایشی، کمبود ناوگان و افزایش زمان انتظار، فرسودگی ناوگان (صندلی های معیوب و نظافت نامناسب)، پوشش ناکافی خدمات در مناطق حاشیه ای (شهرک ها و شهر صدرا)، و محدودیت زمانی فعالیت (فقدان سرویس شبانه). این موانع نه تنها امنیت جسمی و روانی زنان را به ویژه در ایستگاه های کم روشنایی و اتوبوس های فرسوده تهدید می کند، بلکه با محدودسازی دسترسی به فرصت های شغلی، آموزشی و فرهنگی، حق تحرک و شهروندی فعال آنان را نقض می نماید. نتایج پژوهش لزوم بازتعریف سیاست های حمل ونقل با رویکرد جنسیتی شامل نوسازی ناوگان، توسعه پوشش جغرافیایی و راه اندازی خطوط شبانه را در شهر بوشهر به عنوان راهکارهای ضروری تأیید می کند.