سعید جامعی

شتی بیمارستانی بهعنوان یک واحد درمانی سیار دریایی، نقش مؤثری در ارائه خـدمات پزشـکی در منـاطق سـاحلی و دورافتـاده ایفـا مینماید. بهرهگیری از این ظرفیت در جمهوری اسلامی ایران، بهویژه در سواحل جنوبی کشور، میتوانـد موجـب ارتقـاء سـطح سـلامت عمومی و افزایش تابآوری در برابر بحرانهای طبیعی و انسانی گردد. این اقدام، زمینهساز توسعه پایدار، رونق اقتصادی و تقویت حضـور جمعیتی در مناطق راهبردی کشور خواهد بود. این نوع زیرساخت درمانی، در مواقع اضطراری نظیر زلزله، سیل یـا حـوادث غیرمترقبـه، امکان امدادرسانی سریع و مؤثر را فراهم میسازد. همچنـین حضـور کشـتیهای بیمارسـتانی در مأموریتهـای بشردوسـتانه منطقـهای، زمینهساز تقویت دیپلماسی سلامت و ارتقاء وجهه بینالمللی کشور خواهد بود. توسعه چنـین ظرفیتهـایی، گـامی راهبـردی در جهـت تحقق عدالت درمانی و پشتیبانی از مناطق محروم محسوب میشود. ساخت شناورهای درمـانی ازآغـاز نبردهـای دریـایی در ارتشهـای مختلف در دستور کار قرار گرفته است در زمان صلح نیز از این شناورها به منظور اهداف بشردوستانه و افـزایش نفـوذ فرهنگـی اسـتفاده میشود. در این پژوهش ساخت شناورهای درمانی در راستای اهداف داخلی و بین المللی به عنوان یـک نیـاز شناسـایی شـده اسـت؛ بـا بررسی نحوه استفاده و به کارگیری این نوع از کشتیها در سایر کشورها به ارائه توجیهات ساخت شناور درمانی و نحوه استفاده از آن در مواقع بحرانی و غیر بحرانی در حوزه داخلی و بین اللملی پرداختهشده است.