احمد آذری

در این پزوهش جذب دیو اکسید کربن به روش شیمیایی با استفاده از نانو ذره آلومینا و محلول پایه امین (دی اتانول آمین) در بستر پر شده چرخان انجام شد هدف اصلی این پزوهش بررسی تاثیر نانو ذره الو مینا و DEA و آمین غلظت هر کدام بر جذب دی اکسید کربن هست متغیر های بررسی شده در پزوهش سرعت جریان گاز وزودی و مایه به بستر پرشده چرخان تاثیر محلول DEA ودر سطح های مختلف نانو ذره میباشد توسط دستگاه جی سی اندازه گیری شد و با محاسبه توسط معادلات انتقال جرمی میزان جذب به دست آمد. نتایج نشان داد که با افزایش دبی جریان مایع درصد جداسازی و ضریب کلی انتقال جرم افزایش یافت و همچنین با افزایش دبی جریان گاز، درصد جداسازی افزایش قابل توجه و ضریب کلی انتقال جرم کاهش محسوس داشت. برای درصدهای مختلف نانوذره Fe3O4 و NiO، درصد جداسازی و ضریب کلی انتقال جرم هر دو تا یک غلظت بهینه افزایش و سپس کاهش یافتند. مشخص شد که آب خالص ضریب انتقال جرم ناچیز (0000019 1/s/0) نسبت به دیگر محلول های پایه (MDEA و DEA) از خود نشان می دهد. بیشترین درصد جداسازی برای آب خالص 9/44% به دست آمد. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از نانوسیال آلومینا در بستر پرشده چرخان، به طور قابل توجهی عملکرد جذب CO₂ را بهبود می بخشد. بر اساس طراحی آزمایش ها با روش RSM و تحلیل آماری در نرم افزار Minitab، شرایط بهینه عملیاتی شامل غلظت نانوذرات 5/0 wt%، نرخ جریان مایع 4/0 L/min و نرخ جریان گاز 3 L/min تعیین شد. در این شرایط، ضریب کلی انتقال جرم (K_Ga) به مقدار 958/1 1/s و درصد حذف CO₂ به 63/98% رسید. این بهبودها عمدتاً ناشی از افزایش سطح تماس، پایداری نانوسیال و تشدید اختلاط هیدرودینامیکی در RPB است، که با یافته های مطالعات پیشین مانند کارهای قدیانلو و همکاران (2021-2022) و شنگ و همکاران (2018) همخوانی دارد، اما با دستیابی به درصد حذف بالاتر، نوآوری این پژوهش را برجسته می کند