امیر فرخ نژاد

این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر کاهش فرزندآوری زوجین جوان استان بوشهر انجام شد. با مطالعه پیشینه تحقیق عوامل اقتصادی‎، اجتماعی، فرهنگی، فردی، سبک زندگی و دینی- مذهبی به عنوان عوامل تأثیرگذار بر کاهش فرزندآوری شناسایی گردید. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و به‎لحاظ ماهیت و روش گردآوری داده ها توصیفی- پیمایشی است. جامعه ی آماری پژوهش زنان متأهل 18 تا 49 ساله استان بوشهر می‏باشند که تعداد آن‎ها 742000 می‎باشد. بر اساس جدول کرجسی و مورگان 384 از آنان به‎عنوان نمونه تعیین شدند. سپس با روش نمونه‎گیری خوشه‎ای چند‎مرحله‎ای و بر اساس طرح آمایش استان (شمال، جنوب و مرکز) چهار شهر بوشهر، برازجان، گناوه و کنگان تعیین و از هر شهر دو پایگاه و مرکز سلامت که بیشترین مراجعه کننده زن متأهل را داشتند به‎عنوان نمونه انتخاب و به دو قسمت مساوی زن و مرد جهت پاسخگویی به سؤالات تقسیم شدند. سپس با مراجعه به پرونده آنان، تعداد افراد نمونه مشخص شد. ابزار گردآوری داده‎ها یک پرسشنامه محقق ساخته 50 سؤالی بود که بر اساس طیف لیکرت از 1 تا 5 نمره‎گذاری گردید. تحلیل داده‎ها روی 350 پرسشنامه تکمیل شده انجام شد. برای تحلیل داده‎ها از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تحلیل رگرسیون، تحلیل واریانس یک‏طرفه، آزمون تی گروه‎های مستقل و آزمون رتبه‎بندی فریدمن) استفاده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد هر 6 عامل بر کاهش فرزندآوری زوجین جوان استان بوشهر تأثیر معناداری دارند. نتایج تحلیل واریانس نیز نشان داد، بین سن، میزان تحصیلات، اشتغال و میزان درآمد با کاهش فرزندآوری زوجین جوان دراستان بوشهر تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون تی گروه‎های مستقل نیز نشان داد، بین پایگاه اقتصادی- اجتماعی، جنسیت و مذهب با کاهش فرزندآوری زوجین جوان استان بوشهر تفاوت معناداری وجود دارد. بر اساس نتایج آزمون رتبه‎بندی فریدمن، عامل اقتصادی در اولویت اول، عامل اجتماعی اولویت دوم، عامل سبک زندگی اولویت سوم، عامل فرهنگی اولویت چهارم، عامل فردی اولویت پنجم و عامل دینی و مذهبی در اولویت ششم قرار دارد.