ابراهیم ستوده

راهبرد های خوراک مانند محدودیت پروتئین یک رویکرد امیدوار کننده برای به حداکثر رساندن رشد و بهره وری خوراک در گونه های مختلف آبزی بوده است. محدودیت پروتئین و جایگزینی پودر ماهی از مباحث مهم در تغذیه پروتئین در گونه های مختلف آبزی هستند. هدف از این تحقیق بررسی اثرات محدودیت پروتئینی خوراک و جایگزینی پودر ماهی با منابع پروتئینی گیاهی، جانوری و جلبکی بر رشد، ترکیب بدن، شاخص های همولنف، آنزیم های گوارشی، آنزیم های کبدی، سیستم ایمنی و آنتی اکسیدانی و بیان نسبی ژن در میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) بود. این تحقیق در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول راهبرد های تغذیه محدودیت پروتئیتی در روزهای مختلف هفته اجرا و سپس گروهی که بهترین عملکرد را نشان داد انتخاب و میزان 33 و 66 درصد پودر ماهی خوراک با مخلوطی از پودر های جلبک، حشرات و گیاهی جایگزین گردید. در مرحله اول آزمایش گروه های آزمایش شامل گروه شاهد P40 (تغذیه با پروتئین جیره 40 درصد)، 2P401P35 ( 2 روز تغذیه با پروتئین جیره 40 درصد و تغذیه یک روزه با پروتئین جیره 35 درصد) ،P40P35 (تغذیه یک روزه با پروتئین جیره 40 درصد و تغذیه یک روزه با پروتئین جیره 35 درصد)، 1P402P35 (تغذیه 1 روزه با پروتئین جیره 40 درصد و تغذیه 2 روزه با پروتئین جیره 35 درصد) و گروه p35 (پروتئین 35 درصد) بود. . در مرحله دوم آزمایش اثرات محدودیت پروتئین (یک روز رژیم غذایی 40 درصد و دو روز رژیم غذایی 35 درصد پروتئین) و جایگزینی پودر ماهی با مخلوطی ازمنابع پروتئینی جاگزین (پودر سوسک زرد، اسپیرولینا، کنسانتره پروتئین برنج، به ترتیب با نسبت 5/4، 4:1)بر رشد، ترکیب بدن، شاخص های همولنف، آنزیم های گوارشی، آنزیم های کبدی، سیستم ایمنی و بیان نسبی ژن در میگوی پا سفید غربی مورد آزمایش قرار گرفت. میگو های مورد آزمایش به صورت تصادفی در 15 مخزن فایبرگلاس 300 لیتری آب دریا (25 قطعه میگو در هر مخزن) قرار گرفتند. در هر دو مرحله، میگوهای در تیمار های آزمایشی با سه تکرار و به مدت 16 هفته تغذیه شدند. نتایج مرحله اول آزمایش نشان داد تفاوت معنی داری بین افزایش وزن و بازدهی خوراک در بین گروه های شاهد (27/10 گرم، 3/64 درصد) و گروه های آزمایشی 1P402P35 (63/9 گرم، 26/61 درصد) مشاهده نشد (05/ P>). همچنین میزان بازماندگی، نسبت کارایی پروتئین، نسبت کارایی چربی و مقدار پروتئین تو