خسرو محمدی

زمینه: پلیمرهای کوئوردیناسیونی، ساختاری از مراکز فلزی مختلف می باشند که لیگاندها به صورت پل و بین فلزهای مرکزی اتصال برقرار می کنند. در عین حال در بسیاری از موارد این نقش اتصال دهندگی به جز لیگاند آلی توسط یون های مخالف متنوع یا مولکول های حلال نیز جبران می شود. از آنجا که هر مرکز فلزی به بیش از یک لیگاند متصل است، آرایشی بی انتها از مراکز فلزی را ایجاد می کنند. پلیمرهای کوئوردیناسیونی متخلخل یک شبکه ی نامحدود و محکم از یون های فلزی به عنوان بست و لیگاندها به عنوان اتصال دهنده متشکل هستند. هدف: سنتز و شناسایی ترکیبات جدید پلیمر کوئوردیناسیون و کاربرد این ترکیبات در از بین بردن سلول های سرطانی. روش شناسی: در این تحقیق، شش کمپلکس پلیمرکوئوردیناسیونی جدید با فلزات جیوه(II) ، سرب(II) ، نیکل وکبالت (II) با دو ترکیب 4-پیریدین کربوکسیلیک اسید(HL) و فوماریک اسید (L') با استفاده از روش های رفلاکس، هیدروترمال، لایه نشانی و سونوشیمی سنتز شدند. این کمپلکس ها با استفاده طیف سنجی مادون قرمز، واکاوی وزن سنجی حرارتی و میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد شناسایی قرار گرفتند. ساختارهای این کمپلکس ها به کمک پراش پرتو ایکس و بلور نگاری مشخص شدند.همچنین از مطالعات هیرشفیلد و نمودارهای اثرانگشتی برای بررسی برهمکنش های غیرکووالانسی استفاده شد. نتیجه: با توجه به واکاوی های انجام شده و بررسی هایی که روی ترکیب ([(µ2-Cl)(Ina)Hg(µ3-Cl)Hg(µ2-Cl)2(Ina)]n صورت گرفته است، این ترکیب یک پلیمر کوئوردیناسیون با عدد کوئوردیناسیون 5و6 میباشد که در سیستم بلوری مونوکلینیک با گروه فضایی Pc متبلور شده است. با بررسی زوایا و طول پیوندهای اطراف اتم مرکزی، شکل هندسی هشت وجهی و هرم مربعی برای این ترکیب پیشنهاد شده است. برهمکنشهای بین مولکولی در این ساختار مورد بررسی قرار گرفته و سهم برهمکنشها در ساختار اندازه گیری شده است که پیوندهای هیدروژنی O…H)،H…Cl) و برهم کنش های π-π بین حلقه های آروماتیک در دو مولکول، که پیوندهای تشکیل دهنده حلقه های آروماتیک از جمله؛ C…H) ، C…C و (C…N ، را شامل میشود، بیشترین سهم را در میان نیروهای بین مولکولی غیرکوالانسی در ایجاد ساختار پلیمر این ترکیب دارند. رسوب این ترکیب با ریخت نگاری میله ای و متوسط اندازه ی ذرات 100- 90 نانومتر است. ترکیب [Hg2(µ3-Ifm) (µ3-Cl)2Cl]n.nH2O یک پلیمر کوئوردیناس