11 اردیبهشت 1405
شهريار عصفوري

شهریار عصفوری

مرتبه علمی: استاد
نشانی: دانشکده مهندسی نفت، گاز و پتروشیمی - گروه مهندسی شیمی
تحصیلات: دکترای تخصصی / مهندسی شیمی
تلفن: 88019360
دانشکده: دانشکده مهندسی نفت، گاز و پتروشیمی

مشخصات پژوهش

عنوان
تولید و مشخصه یابی زخم پوش نانو الیاف کلاژنی از عروس دریایی کاتوستیلوس
نوع پژوهش پارسا
کلیدواژه‌ها
عروس دریایی؛ کلاژن؛ پانسمان زخم؛ هسته-پوسته؛ رهش دارو
پژوهشگران الهام حاجیانی (دانشجو) ، شهریار عصفوری (استاد راهنما اول) ، امیر رستمی (استاد مشاور) ، ساسان زائری (استاد مشاور) ، رضا آذین (استاد راهنما دوم)

چکیده

آسیب فیزیکی یا حرارتی یا بیماری های زمینه ای می توانند به یکپارچگی بافت طبیعی پوست آسیب برسانند و منجر به زخم شوند. زخم ها عملکرد طبیعی پوست را تضعیف می کنند؛ بنابراین، بهبود زخم نقش حیاتی در جلوگیری از عفونت های ناشی از باکتری ها و مواد خارجی دارد. در این مطالعه، یک پانسمان زخم متشکل از نانوالیاف حاوی کلاژن استخراج شده از یک منبع تجدیدپذیر ساخته شد که خواص ماتریکس خارج سلولی را تقلید می کند. از این رو، در مرحله اول، کلاژن از عروس دریایی کاتوستیلوس به دو روش محلول در اسید و آنزیم استخراج شد. سپس کلاژن استخراج شده جهت استفاده در پانسمان زخم مشخصه یابی شد. پس از آن، یک ارزیابی اقتصادی و تحلیل سوددهی جامع برای استخراج کلاژن انجام شد. در مرحله بعد نانوالیاف با استفاده از پلیمر پلی کاپرولاکتون و کلاژن استخراج شده و داروی فنی توئین تهیه و شرایط بهینه رهش داروی فنی توئین از نانوالیاف با استفاده از روش پاسخ سطح (RSM) بدست آمد. سپس نانوالیاف هسته-پوسته با هسته پلی کاپرولاکتون-کلاژن- فنی توئین و پوسته کیتوسان تهیه شد. در نهایت اثر بخشی نانوالیاف بهینه و نانوالیاف هسته-پوسته مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد کلاژن استخراج شده به روش محلول در آنزیم از نوع I با بازده استخراج حدود 14 % وزن خشک قابلیت استفاده در پانسمان زخم را دارد. نانوالیاف بهینه در رهش دارو درشرایط نرخ جریان ml/h 1/0، نسبت حجمی پلی کاپرولاکتون به کلاژن V/V 5/2 و فاصله cm 7/16 الکتروریسی و نانوالیافی بدون گره با قطر الیاف متوسط nm 95 بدست آمد. علاوه بر این، وجود یک لایه پوسته کیتوسان، تخلخل و خواص تورمی نانوالیاف را افزایش داده و در عین حال، رهایش کنترل شده فنی توئین را در طول 85 ساعت در مقایسه با نانوالیاف بهینه بهبود بخشیده است. همچنین، ارزیابی های سمیت سلولی نشان داد که نانوالیاف های بهینه و هسته-پوسته غیرسمی هستند و زیست پذیری سلول روی نانوالیاف هسته-پوسته به دلیل بهبود رهایش دارو بیشتر است.