|
Title
|
رابطه تنظيم هيجان، شفقت به خود و كيفيت زندگي با علائم اختلال ملال پيش از قاعدگي با نقش ميانجي خودخاموشي در دانشجويان زن
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
تنظيم هيجان، شفقت به خود، كيفيت زندگي، اختلال ملال پيش از قاعدگي، خودخاموشي
|
|
Abstract
|
زمينه: سلامت زنان كليد توسعه جامعه است و توجه به جنبه هاي جسمي، رواني و اجتماعي آن، به بهبود عملكرد روزانه آنان منجر مي شود. اختلال ملال پيش از قاعدگي مي تواند تأثير عميقي بر سلامت فردي و روابط خانوادگي و شغلي زنان داشته باشد. ازاين رو بررسي متغيرهاي مؤثر بر اين اختلال بسيار پراهميت است.
هدف: هدف اصلي اين مطالعه بررسي ميزان تأثير متغيرهاي تنظيم هيجان، شفقت به خود و كيفيت زندگي بر روي علائم اختلال ملال پيش از قاعدگي با در نظر گرفتن نقش ميانجي متغير خودخاموشي بود.
روششناسي: جامعه آماري اين پژوهش 405 نفر از دانشجويان زن دانشگاه شيراز در مقاطع مختلف تحصيلي بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. در اين مطالعه روش مدليابي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي با استفاده از نرم افزار Smart PLS 4 براي بررسي ميزان تأثير متغيرها بر روي متغير اختلال ملال پيش از قاعدگي و همچنين بررسي نقش ميانجي متغير خودخاموشي براي متغيرهاي مستقل استفاده شد.
يافتهها: بر اساس نتايج به دست آمده، متغيرهاي تنظيم هيجان، شفقت به خود، كيفيت زندگي و خودخاموشي ترتيب به ميزان 189/0-، 295/0- ، 195/0- و 259/0 بر روي متغير اختلال ملال پيش از قاعدگي تأثير گذاشتند كه همگي اين روابط در سطح 95 درصد معنادار بودند. همچنين متغير خودخاموشي فقط در رابطه بين متغيرهاي شفقت به خود و اختلال ملال پيش از قاعدگي نقش ميانجي داشت.
نتيجهگيري: ازآنجاكه رابطه متغيرهاي تنظيم هيجان، شفقت به خود و كيفيت زندگي با متغير اختلال ملال پيش از قاعدگي معكوس بود، ازاين رو افزايش اين متغيرها با كاهش علائم اختلال ملال پيش از قاعدگي همراه مي شود. عكس اين موضوع در مورد متغير خودخاموشي صادق است.
|
|
Researchers
|
zeynab forozani (Student) , Soran Rajabi (First primary advisor) , Razieh Khorramabadi (Advisor)
|