|
Title
|
بررسي استعارههاي مفهومي جهنم در قرآن كريم
|
|
Type
|
Presentation
|
|
Keywords
|
قرآن كريم، استعارۀ مفهومي، جهتي، هستي شناختي، ساختاري، جهنّم
|
|
Abstract
|
زبان شناسي شناختي يكي از شاخه هاي جديد علم زبان شناسي است كه ابزارها و روش هاي مؤثري براي تحليل متون مختلف به وجود آورده است. استعاره هاي مفهومي در زبان شناسي شناختي ريشه دارند. كاربرد اين نوع استعاره ها، برجسته سازي مفاهيم انتزاعي و معاني پنهان آنها با استفاده از روش مؤلفه سازي است. نظريه استعارۀ مفهومي كه نخستين بار، آن را «جورج ليكاف» در كتاب استعاره هاي كه با آنها زندگي مي كنيم مطرح كرد، از نظريات مهم زبان شناختي است. از نظر ليكاف استعاره ها در سطح مفاهيم رخ مي دهند نه در سطح الفاظ. حال استعاره مفهومي و تأثير آن در زبان قرآن يكي از موضوعاتي است كه نقش مهم و محوري در انديشه ديني دارد. هر عبارتي كه مفهوم استعاري پيدا مي كند؛ ريشه فرهنگي و اجتماعي دارد و وابسته به تجربه هست و به نوعي تمام كنش هاي انسان رادر بر مي گيرد. اين مقاله با روش توصيفي - تحليلي در پي آن است كه به بررسي استعاره هاي مفهومي به كار رفته در توصيف «جهنّم» در قرآن كريم بپردازد و مشخص كند كه در توصيف جهنّم چه نوع استعاره هاي به كار رفته و كدام بسامد بيشتري دارد؟ مهم ترين يافته هاي اين پژوهش اين است جهنّم به عنوان مكاني براي عذاب و مجازات در قرآن كريم توصيف شده است. استعاره هاي مختلفي مانند آتش،زنجير و آب داغ براي تجسم شدت عذاب استفاده شده اند كه نشان دهندۀ آثار منفي اعمال انسان هاست. استعاره هاي مفهومي تقسيم بندي متنوعي دارد و به چند دسته تقسيم مي شود. اين مقاله از لحاظ نقش شناختي آنها (جهتي ـ هستي شناختي ـ ساختاري) آيات قرآن را بررسي مي كـند.
|
|
Researchers
|
Hossein Mohtadi (First researcher) , Ali Khezri (Second researcher) , nilofar abdollahi (Third researcher)
|