|
Title
|
تحليل كنش هاي گفتاري در آيات گفت وگومحور بر اساس نظريه جان سرل (مطالعه موردي: آيات 10 تا 48 سوره طه)
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
كنش گفتاري، كاربردشناسي زبان، آستين ، سرل، سوره طه
|
|
Abstract
|
كنش هاي گفتاري، به عنوان واحدهاي بنيادين ارتباط در نظريه آستين و سرل، به اعمالي اطﻼق مي شود كه از طريق زبان انجام شده و در سه سطح بياني، منظوري و تأثيري قابل تحليل هستند. اين كنش ها كه براساس طبقه بندي پنج گانه سرل شامل كنش هاي اظهاري، ترغيبي، تعهدي، عاطفي و اعلامي مي باشند، نقش محوري در انتقال مفاهيم و هدايت مخاطب دارند. درك سازوكارهاي زباني در گفتمان ديني، به ويژه زماني كه خداوند به عنوان گوينده اصلي در حال ابلاغ مأموريتي خطير است، از اهميت بسزايي برخوردار مي باشد. اين پژوهش با هدف تبيين الگوي ارتباطي خداوند در آيات آغازين سوره طه و تحليل چگونگي بكارگيري كنش هاي گفتاري براي آماده سازي موسي (ع) در مواجهه با فرعون، با روش توصيفي- تحليلي انجام شده است و بر اساس طبقه بندي پنج گانه كنش هاي گفتاري سرل در پي پاسخ گويي به اين سؤال است كه انواع كنش هاي گفتاري در گفت وگوهاي آغازين سوره طه چيست؟ يافته ها نشان داد كه كنش هاي ترغيبي و اظهاري، پربسامدترين انواع كنش هاي گفتاري هستند كه به ترتيب در مديريت عملي رسالت و بيان حقايق هستي شناختي بكار رفته اند. درمقابل، كنش هاي اعلامي براي اعطاي مقام، تعهدي جهت پشتيباني الهي و عاطفي نيز براي ابراز احساسات، مورد استفاده قرار گرفته اند. توالي حكيمانه اين كنش ها، از يك برنامه ريزي ارتباطي منسجم و سلسله مراتبي، حكايت دارد كه هدف نهايي آن، هدايت عملي، تقويت بنيان هاي معرفتي و تأمين پشتوانه روان شناختي پيامبران براي انجام موفقيت آميز مأموريت است. در نهايت، اين مطالعه با ارائه چارچوبي نوين در تحليل كاربردشناختي قرآن، بر ظرفيت زبان وحي در تغيير نگرش و رفتار مخاطب، تأكيد مي ورزد.
|
|
Researchers
|
Hossein Mohtadi (First researcher) , Ozra Sadat Latifi Hosseini (Second researcher)
|