|
Title
|
بررسي آزمايشگاهي جذب دي اكسيدكربن توسط محلول هاي آمين و نانوذره Al2O3 در بستر پرشده چرخان
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
جذب ، دي اكسيدكربن ، حلال ، نانوسيال ، بستر پرشده چرخان
|
|
Abstract
|
در اين پزوهش جذب ديو اكسيد كربن به روش شيميايي با استفاده از نانو ذره آلومينا و محلول پايه امين (دي اتانول آمين) در بستر پر شده چرخان انجام شد هدف اصلي اين پزوهش بررسي تاثير نانو ذره الو مينا و DEA و آمين غلظت هر كدام بر جذب دي اكسيد كربن هست متغير هاي بررسي شده در پزوهش سرعت جريان گاز وزودي و مايه به بستر پرشده چرخان تاثير محلول DEA ودر سطح هاي مختلف نانو ذره ميباشد توسط دستگاه جي سي اندازه گيري شد و با محاسبه توسط معادلات انتقال جرمي ميزان جذب به دست آمد. نتايج نشان داد كه با افزايش دبي جريان مايع درصد جداسازي و ضريب كلي انتقال جرم افزايش يافت و همچنين با افزايش دبي جريان گاز، درصد جداسازي افزايش قابل توجه و ضريب كلي انتقال جرم كاهش محسوس داشت. براي درصدهاي مختلف نانوذره Fe3O4 و NiO، درصد جداسازي و ضريب كلي انتقال جرم هر دو تا يك غلظت بهينه افزايش و سپس كاهش يافتند. مشخص شد كه آب خالص ضريب انتقال جرم ناچيز (0000019 1/s/0) نسبت به ديگر محلول هاي پايه (MDEA و DEA) از خود نشان مي دهد. بيشترين درصد جداسازي براي آب خالص 9/44% به دست آمد.
نتايج اين پژوهش نشان داد كه استفاده از نانوسيال آلومينا در بستر پرشده چرخان، به طور قابل توجهي عملكرد جذب CO₂ را بهبود مي بخشد. بر اساس طراحي آزمايش ها با روش RSM و تحليل آماري در نرم افزار Minitab، شرايط بهينه عملياتي شامل غلظت نانوذرات 5/0 wt%، نرخ جريان مايع 4/0 L/min و نرخ جريان گاز 3 L/min تعيين شد. در اين شرايط، ضريب كلي انتقال جرم (K_Ga) به مقدار 958/1 1/s و درصد حذف CO₂ به 63/98% رسيد. اين بهبودها عمدتاً ناشي از افزايش سطح تماس، پايداري نانوسيال و تشديد اختلاط هيدروديناميكي در RPB است، كه با يافته هاي مطالعات پيشين مانند كارهاي قديانلو و همكاران (2021-2022) و شنگ و همكاران (2018) همخواني دارد، اما با دستيابي به درصد حذف بالاتر، نوآوري اين پژوهش را برجسته مي كند
|
|
Researchers
|
hadis brosamand (Student) , Ahmad Azari (First primary advisor)
|