|
Title
|
خود نسبتي و دگر نسبتي رند و رندي در شعر حافظ؛(مطالعۀ موردي رند بازاري و رند لاابالي)
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
حافظ رند و رندي خودنسبني و ديگر نسبتي نسبيت اخلاق
|
|
Abstract
|
هيچ يك از اصطلاح هاي حافظ به اندازۀ رند، گفت وگو پديد نياورده است. چنانكه مشاهده مي شود هيچ اصطلاحي نيز به اندازۀ رند در ديدگاه پژوهشگران ، روشن و بي نياز از پژوهش نبوده است. در اين باره داوري دشوار مي نمايد؛ زيرا گاه برخي از پژوهشگران نيز به همين راه رفته و در بهترين حالت به دريافت خود بسنده نموده و خود را از مراجعه به فرهنگ هاي فارسي بي نياز دانسته اند. با دقّتي ژرف در شعر حافظ مشخّص مي شود كه مفهوم رند در شعر حافظ، كمتر به تنهايي آمده است. رند در نظرگاه حافظ شيرازي، همواره با عاشقي، مستي و طربناكي قرين و همراه بوده است. مفاهيم رند بازاري و بدنام لاابالي به عنوان فرومايه ترين و پست ترين موجوات، يعني كسي كه در بند هيچ آيين و مرام و اخلاقي نيست، تنها دوبار در شعر حافظ آمده و عجيب آن كه هر دوبار نيز آن ها را به خود نسبت داده است. اين پژوهش كه با روش توصيف و تحليل و با مطالعه و بررسي منابع كتابخانه اي صورت پذيرفته، به بررسي صفات مثبت و منفي رند از نظرگاه وي پرداخته و خود نسبتي و دگر نسبتي اين رند جهانسوز را در مورد اين صفات مثبت و منفي مورد واكاوي قرار مي دهد. نتيجۀ پژوهش بيانگر آن است كه حافظ، رندِ با صفات مثبت را به خود و ديگران نسبت داده، در حالي كه رندِ با صفات منفي را تنها به خويشتن منتسب مي سازد كه نشان از تواضع و فروتني اين شاعر وارسته و ژرف انديش داشته و حافظ را بَر منش نيك، اخلاقمند و آزاده نشان مي دهد.
|
|
Researchers
|
Hossein Salimi (First researcher) , seyyed amir reza basri (Second researcher)
|