|
Abstract
|
با توجه به وجود تهديدات منطقه اي و فرامنطقه اي در خليج فارس، يكي از نياز هاي اساسي و مهم اكنون و آينده نيروي دريايي سپاه و ارتش جمهوري اسلامي ايران، شناور هاي تندرو آلومينيومي با فرم بدنه پيشرفته مي باشد. استفاده از آلومينيوم در كشتي هاي مدرن نظامي امروزه رشد بسياري داشته است. اين رشد به علت مشخصه هاي وزن و استحكام مي باشد كه استفاده از آلومينيوم را نسبت به فولاد در ارجهيت قرار داده است. با اين وجود، استفاده از آلومينيوم مي تواند مشكلات مهم و قابل توجهي را نيز در حين كاركرد شناور بوجود آورد. از مهمترين چالش ها و مشكلات استفاده از آلومينيوم، به وجود آمدن تنش هاي پسماند و اعوجاج در حين فرآيند جوشكاري مي باشد. همچنين اتصالات جوشكاري شده از مهمترين نواحي هستند كه بسيار مستعد رشد ترك هاي خستگي هستند. همانگونه كه مي دانيم آلومينيوم در برابر خستگي مقاومت كمتري نسبت به فولاد دارد ، به گونه اي كه سرعت رشد ترك در آلومينيوم مي تواند تا 30 برابر بيشتر از فولاد باشد. مشاهدات و تجربيات گوناگون نيز نشان داده است كه ترك هاي خستگي مخصوصا از اتصالاتي كه به طور ضعيف و با دقت كم عمليات جوشكاري روي آن ها انجام گرفته است، شروع مي شوند. اين مورد به علت وجود تمركز تنش در منطقه ي جوشكاري شده و مخصوصا وجود تنش هاي پسماند كششي و نيز نواقصي مانند تخلخل در منطقه ي جوشكاري شده مي باشد . انتخاب صحيح پارامتر هاي جوشكاري نظير سرعت حركت الكترود، آمپر ، ولتاژ ، نوع الكترود، و هندسه ي اتصال مي توانند تاثير بسيار مهمي بر رفتار خستگي اين نوع اتصال هاي جوشكاري شده داشته باشند. بايد دقت نمود كه به علت اينكه هدايت حرارتي الومينيوم بين 3 تا 9 برابر فولاد است، پارامتر هاي جوشكاري براي آلومينيوم بايد متفاوت از مورد مشابه براي فولاد انتخاب گردد به نحوي كه بالاترين استحكام براي اتصال ايجاد شود. در فصل هاي 1 تا 4 يك راهنمايي جامع براي فرآيند جوشكاري آلومينيوم دريايي و انتخاب پارامتر هاي مربوطه ارائه شده است.
|