|
Title
|
معناشناسي ريشۀ «غَفَرَ» و مشتقات آن در قرآن كريم با تكيه بر روابط جانشيني
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
معناشناسي، ميدان معنايي، روابط جانشيني، غَفَرَ
|
|
Abstract
|
معناشناسي شاخه اي از زبان شناسي است كه به بررسي علمي معنا و تحليل واژگان در نظام معنايي مي پردازد. يكي از مهم ترين رويكردهايي كه امروزه در علم معناشناسي مورد توجه پژوهشگران ادبي قرار گرفته، بهره گيري از روابط جانشيني است؛ زيرا با استفاده از شبكه هاي معنايي و بررسي واژگان در سياق آيات، مي توان به معناي دقيق تري از واژه دست يافت. واژۀ «غَفَرَ» با مشتقات گوناگون خود يكي از واژگان پرتكرار قرآن كريم است. بررسي دقيق ريشه «غفر» و مشتقات آن و تحليل روابط معنايي آن با ديگر واژه ها، به پژوهشگر كمك مي كند تا به درك عميق تري از چگونگي ارتباط خداوند با انسان برسد و نيزبا شناخت دقيق تر اين واژه مي توان نگاه نو و علمي تري به واژگان قرآني داشت و به تفسيرهاي دقيق تر و كاربردي تر دست يافت. اين پژوهش در پي آن است به اين سؤال پاسخ دهد كه جانشين هاي ريشۀ «غَفَرَ» و مشتقات آن در قرآن كريم كدامند؟ براي پاسخ به اين سؤال از روش توصيفي – تحليلي استفاده شده است و نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه «غَفَرَ» در محور جانشيني با واژگاني چون«كفّر»، «عفا»،«حِطّة»،«جاوز»،«بدّل»، «تاب علي»،«صفح» داراي قرابت معنايي مي باشد و اين واژگان به نوعي بيانگر بخشايش الهي اند و هر يك از اين واژه ها بر اساس سياق كاربردي خود، ابعاد معنايي متمايزي از مغفرت از جمله پوشاندن، محو، گذشت و بازگشت را نمايان مي سازند. بر اين اساس، مفهوم مغفرت واجد گستره اي چندلايه و فراتر از معناي محدود پوشش گناه است.
|
|
Researchers
|
Hossein Mohtadi (First researcher) , Seyyed Heydar Shirazi (Second researcher) , zahra etesamian (Third researcher)
|