|
Title
|
بررسي اثرعصاره آبي گياه بابونه بربيان lncRNA هاي MALAT1 و SNHG1 تاثيرگذاردرسرطان معده
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
سرطان معده، بابونه، عصاره آبي بابونه، MALAT1، SNHG1، سلول AGS
|
|
Abstract
|
زمينه: سرطان معده يكي از شايع ترين بدخيمي هاي دستگاه گوارش به شمار مي رود كه به دليل فقدان علائم اختصاصي در مراحل اوليه، اغلب در مراحل پيشرفته تشخيص داده مي شود. رشد غيرقابل كنترل سلول هاي اپي تليال پوشش معده منجر به تشكيل تومورهاي بدخيم شده و اين بيماري همچنان يكي از علل مهم مرگ ومير ناشي از سرطان در جهان است. در سال هاي اخير، نقش lncRNAها به ويژه MALAT1 و SNHG1 در تنظيم تكثير، بقا و پيشرفت سرطان معده مورد توجه قرار گرفته است. از سوي ديگر، استفاده از تركيبات طبيعي گياهي به عنوان رويكردهاي مكمل ضدسرطاني، به دليل سميت كمتر، اهميت فزاينده اي يافته است.
هدف: هدف از اين مطالعه، بررسي اثر عصاره آبي گياه بابونه (Matricaria chamomilla) بر سميت سلولي و ميزان بيان lncRNAهاي MALAT1 و SNHG1 در رده سلولي سرطان معده انساني AGS بود.
روششناسي: در اين مطالعه تجربي، گل هاي خشك شده بابونه پس از تأييد گونه، آسياب و عصاره آبي آن تهيه گرديد. عصاره پس از فيلتراسيون، تغليظ و خشك سازي انجمادي به صورت پودر خالص مورد استفاده قرار گرفت. سلول هاي AGS در محيط RPMI 1640 حاوي 10٪ سرم جنين گاوي و آنتي بيوتيك كشت داده شدند. ارزيابي سميت سلولي عصاره بابونه با آزمون MTT در بازه غلظتي 1 تا 4 ميلي گرم بر ميلي ليتر و پس از 24 ساعت تيمار انجام شد و غلظت مهاري 50٪ (IC₅₀) محاسبه گرديد.
پس از تيمار سلول ها در غلظت IC₅₀، RNA كل با استفاده از RNX-Plus استخراج شد و كيفيت آن توسط نانودراپ و الكتروفورز ژل آگاروز بررسي گرديد. سنتز cDNA با استفاده از آنزيم نسخه بردار معكوس انجام شد و صحت آن با PCR ژن مرجع ACTB تأييد گرديد. سپس ميزان بيان mRNA ژن هاي MALAT1 و SNHG1 به روش PCR نيمه كمي ارزيابي شد. محصولات PCR روي ژل آگاروز 2٪ الكتروفورز و شدت باندها با نرم افزار ImageJ اندازه گيري و نسبت به ACTB نرمال سازي شدند. تحليل آماري داده ها با آزمون t مستقل انجام گرفت و سطح معني داري 0.05 < P در نظر گرفته شد.
نتايج: نتايج آزمون MTT نشان داد كه عصاره آبي بابونه اثر سيتوتوكسيك وابسته به دوز بر سلول هاي AGS دارد و مقدار IC₅₀ برابر با 26/2 ميلي گرم بر ميلي ليتر پس از 24 ساعت تعيين شد. بررسي مورفولوژي سلولي حاكي از كاهش چسبندگي، گردشدگي سلول ها و افزايش سلول هاي جداشده در گروه تيمار شده بود. تحليل بيان ژن نشان داد كه تيمار سلول
|
|
Researchers
|
sakineh heydari (Student) , Amirhossein Ahmadi (First primary advisor) , Seyed Javad Hosseini (Advisor)
|