Research Info

Home \سنتز نانوکامپوزیت ...
Title سنتز نانوكامپوزيت Ag@Ag2O-SiO2@Fe3O4 اصلاح شده با بتاسيكلودكسترين و كاربرد آن در تشخيص اپي نفرين و اسيد اوريك
Type Thesis
Keywords اپي نفرين، يوريك اسيد، نانو كامپوزيت، بتا سيكلودكسترين(β-CD) ، Fe₃O₄@SiO₂-Ag@Ag₂O
Abstract زمينه تشخيص سريع و دقيق مولكول هاي زيستي مانند اوريك اسيد و اپي نفرين در نمونه هاي بيولوژيكي و محيطي اهميت بالايي در علوم پزشكي و پايش زيست محيطي دارد. روش هاي مرسوم معمولاً نيازمند تجهيزات گران قيمت يا آماده سازي پيچيده نمونه هستند. در اين راستا توسعه حسگرهاي نانوساختار ساده و حساس مي تواند جايگزيني مناسب باشد. هدف هدف از اين مطالعه، سنتز نانوكامپوزيت هيبريدي Fe₃O₄@SiO₂-Ag@Ag₂O-β-CDبا قابليت چندمنظوره براي تشخيص اسپكتروفتومتري اسيد اوريك و اپي نفرين در نمونه هاي بيولوژيكي و محيطي بود. همچنين به برررسي تشكيل كمپلكس داخلي تشكيل شده در سطح كامپوزيت نيز پرداخته مي شود. روش شناسي نانوذرات Fe₃O₄ به عنوان هسته ي كامپوزيت و SiO₂به عنوان كاهنده ناپايداري سطحي و تجمع نانودرات استفاده شدند. جهت اندازه گيري اسپكتروفتومتري، نانوساختار Ag@Ag₂O بيوسنتزي كه با عصاره برگ درخت خرما سنتز شدند و پايداري شيميايي بالاتري نسبت به AgNPsدارند به سطح كامپوزيت اضافه شد. در كنار اين ويژگي ها، لايه نشاني β-CD هم انجام گرديد تا علاوه بر واكنش پذيزي انتخابي، زيست سازگاري و افزايش بازده عملكردي نانوكامپوزيت نيز فراهم شود. مشخصه يابي نانوساختارها با تكنيك هاي FTIR، Raman، SEM، XRD، DLS، پتانسيل زتا و VSM انجام شد. شرايط آزمايشي شامل pH، مقدار نانوكامپوزيت، حجم AgNPs و مقدار β-CD بررسي شدند. كارايي حسگر در نمونه هاي ادرار، آمپول اپي نفرين، آب شهري، آب معدني و آب مقطر ارزيابي شد و بررسي هاي مزاحمت براي مولكول هاي زيستي و برخي يون هاي فلزي متداول صورت گرفت. نتايج بررسي ها، ساختار كروي نانو ذرات را با اندازه متوسط 30 نانومتر كه بعد از اصلاح سطح با تغيير مورفولوژي به ساختار خوشه اي تبديل مي شوند را تاييد كردند. همچنين VSM كاهش نسبي مغناطيس اشباع پس از اصلاح سطح ولي تداوم خاصيت مغناطيسي را نشان داد. در شرايط بهينه رنج خطي اوريك اسيد و اپي نفرين به ترتيب 90-1 ميكرومولار و 700-10 ميكرومولار و حدود تشخيص30/0 و 61/0 ميكرومولار به دست آمد. بررسي هاي اسپكتروسكوپي UV-Vis، FTIR، پتانسيل زتا و DLS نشان داند كه β-CD با تشكيل كمپلكس هاي ميزبان_ميهمان و تقويت SPRنانوذره Ag@Ag₂O نقش مهمي در افزايش حساسيت سنسور ايفا كرده و مكانيسم عملكرد مبتني بر تركيب كمپلكس هاي دروني β-CD و تغيير ميدان پلاسموني Ag@Ag₂O است. نتايج م
Researchers ali zamani (Student) , Maryam Abbasi Tarighat (First primary advisor)