|
Title
|
پيش بيني پايداري ازدواج بر اساس سبك دلبستگي، تمايز يافتگي و راهبردهاي حل تعارض در زو جه اي با و بدون زندگي زناشويي پايدا ر
|
|
Type
|
Article
|
|
Keywords
|
پايداري ازدواج، سبك دلبستگي، تمايزيافتگي، راهبردهاي حل تعارض
|
|
Abstract
|
پايداري ازدواج يكي از مفاهيم كليدي در روابط زناشويي است كه به تداوم و ماندگاري پيوند زوج ها در طول زمان اشاره دارد. هدف پژوهش حاضر، تمايز زوج هاي داراي زندگي زناشويي پايدار و ناپايدار بر اساس سبك هاي دلبستگي، تمايزيافتگي و شيوه هاي حل تعارض در استان بوشهر بود. روش پژوهش از نوع توصيفي ـ همبستگي با طرح پيش بيني بود كه در آن از روش تحليل تميز براي شناسايي متغيرهاي متمايزكننده زوج هاي با زندگي زناشويي پايدار و ناپايدار استفاده گرديد. جامعه آماري شامل افراد متأهل ساكن استان بوشهر در سال 1403 بود كه بر اساس نقطه برش شاخص عدم ثبات زناشويي، 113 نفر در گروه داراي زندگي زناشويي پايدار و 113 نفر در گروه داراي زندگي زناشويي ناپايدار قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه هاي؛ شاخص عدم ثبات زناشويي (MII)، سبك هاي دلبستگي (RAAS)، تمايزيافتگي (DSI–SF) و شيوه هاي حل تعارض (RRS) گردآوري و به روش آماري تحليل تميز و با نرم افزار آماري SPSS تحليل شدند. نتايج نشان داد كه سبك هاي دلبستگي (اجتنابي و اضطرابي)، تمايزيافتگي و شيوه هاي حل تعارض (يكپارچه، اجتنابي، مسلط، مصالحه اي و ملزم شده) به طور معناداري توانايي تمايز و طبقه بندي افراد در گروه هاي داراي زندگي زناشويي پايدار و ناپايدار را دارند (001/0p <، 71/83 =χ²، 68/0 =wilks’ Lambda). بر اين اساس مي توان نتيجه گرفت كه اين متغيرها نقش مهمي در تمايز افراد داراي زندگي زناشويي پايدار و ناپايدار ايفا مي كنند و مي توانند به عنوان شاخص هاي كليدي در ارزيابي پايداري ازدواج مورد استفاده قرار گيرند.
|
|
Researchers
|
Mahtab Mohammadi Abdehvand (First researcher) , Mostafa Dehghani (Second researcher) , Mahnaz Joukar (Third researcher) , feyzyeh hoshmand (Fourth researcher)
|