سیدحیدر فرع شیرازی

«درنگ» به عنوان یکی از مؤلفه های زبرزنجیری و جزئی از مسافت زمانی گفتار، نقشی به سزا در تمایز معنایی واژگان و جملات به ویژه در انواع مختلف «ما» دارد. آنچه بر اهمیت «درنگ» در مقولۀ گفتار می افزاید، درک صحیح با ادای درست «درنگ» در نظام آوایی کلام است. درنگ های واژه ای و میان واژه ای در سطح هجایی و واژگانی عبارت ها از جملۀ تقسیماتی است که علاوه بر ایجاز و توسعۀ معنایی، نقشی مهم در تمایز ساختاری و وجوه مختلف اعرابی ایفا می کند. شواهدی متعدد از آیات قرآن کریم وجود دارد که با موقعیت یابی صحیح «درنگ»، تمایز معنایی انواع مختلف «ما»ی موصوله، نافیه، استفهامیه، زائده، نکره تامه، و تمایز معنایی جملات منفی، وصفی، استفهامی، اضافی و امثال آن را در برطرف کردن ابهام جمله نشان می دهد. بر همین اساس، این پژوهش با شیوۀ توصیفی-تحلیلی و تطبیقی در حوزه های مختلف ترکیبی «ما» و با هدف ژرف نگری بیشتر در سبک صوتی عبارت های قرآنی با تکیه بر «درنگ» بنا نهاده شده است.