رضا روشن

در این مقاله سعی شده است فراغت به عنوان یک عامل ریسکی در عامل تنزیل تصادفیِ مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه گنجانده شود و سهم آن در تابع مطلوبیت خانوار محاسبه گردد. بدین منظور، از داده های اقتصاد ایران برای دوره 1357 تا 1400 استفاده گردیده است. ابتدا با بهره گیری از یک تابع ترجیحات بازگشتی نظیر تابع ارائه شده توسط اپستین- زین به استخراج معادله اولر حاوی عامل ریسکی فراغت اقدام نموده، سپس با روش گشتاورهای تعمیم یافته GMM به تخمین ضرایب پرداخته شده است. آماره J، مناسب بودن ابزارهای بکار گرفته شده در برآورد ضرایب مدل را تایید می نماید. یافته ها گویای آن است که سهم فراغت بر مطلوبیت خانواده های ایرانی در بازه مورد بررسی معنادار و برابر 158/0 می باشد. بنابراین ورود فراغت به عنوان یک عامل ریسکی در چارچوب CCAPM موجه بوده و از این طریق می توان سهم این عامل بر مطلوبیت خانوار را اندازه گیری نمود