صدیقه هاشم نیا

زمینه: افزایش ضایعات زیستی و پیامدهای زیست محیطی ناشی از دفع آنها، توجه به استفاده مجدد از این مواد و تبدیل آنها به محصوالت با ارزش افزوده را ضروری ساخته است. در این راستا، به رهگیری از پسماندهای زیستی غنی از مواد معدنی، با استفاده از روشهای ساده و کم هزینه، میتواند منجر به تولید محصوالت دانش بنیان در حوزه شیمی سبز شود. هدف : هدف از این پژوهش، استفاده از ضایعات استخوان ماهی هوور جمعآوریشده از سواحل خلیج فارس بهعنوان منبعی پایدار، ارزان و سازگار با محیطزیست برای استخراج نانوهیدروکسی آپاتیت، تعیین سادهترین و کارآمدترین شرایط استخراج، تهیه نانوکامپوزیتها و هیدروژلهای بر پایه آن و بررسی کاربرد آنها در سامانههای فوتوکاتالیزوری، الکتروشیمیایی و تصفیه آب به منظور حذف فلزات سنگین و رنگهای آلی بود. روششناسی: این مطالعه بهصورت آزمایشگاهی انجام شد. استخوانهای ماهی هوور پس از آماده سازی، در دماها و زمانهای مختلف کلسینه شدند و شرایط بهینه استخراج تعیین گردید. شناسایی و مشخصه یابی هیدروکسی آپاتیت استخراجشده با استفاده از آنالیزهای XRD، FTIR، SEM، BETو EDX انجام شد. عملکرد فوتوکاتالیستی نمونه ها در تخریب رنگ متیلن بلو تحت نور خورشید بررسی و مکانیسم تخریب با MS–LC ارزیابی شد. همچنین نانوکامپوزیت هیدروکسی آپاتیت/ژلاتین تهیه و به عنوان اصلاح کننده الکترود در روشهای ولتامتری چرخهای و ولتامتری پالسی تفاضلی (DPV (به کار گرفته شد. یافته ها: الکترود اصلاح شده با نانوکامپوزیت هیدروکسی آپاتیت/ژلاتین از گزینش پذیری و تکرارپذیری مناسبی برخوردار بود. نتیجه گیری: استفاده از نانوکامپوزیت و هیدروژلهای هیدروکسی آپاتیت میتواند مسیری امیدوارکننده، آسان، مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست برای تصفیه آب های آلوده به رنگهای آلی و فلزات سنگین ارائه کند