|
عنوان
|
توسعه فناوری تولید نانوالیاف حاوی آلوئه ورا با استفاده از روش الکتروریسی
|
|
نوع پژوهش
|
پایاننامه
|
|
کلیدواژهها
|
: آلوئه ورا، نانوالیاف، الکتروریسی،پانسمان زخم، التیام زخم
|
|
چکیده
|
در سالهای اخیر، استفاده از پانسمانهای زیستسازگار و دارای خاصیت ترمیمی طبیعی در درمان زخمها، به
دلیل کارایی بالا و عوارض کمتر نسبت به پانسمانهای سنتی، مورد توجه فراوان قرار گرفته است. در این پژوهش،
پانسمانی بر پایهی پلیوینیل الکل و آلوئهورا با هدف بهبود فرآیند التیام زخم و ارتقای ویژگیهای فیزیکی و
زیستی مطلوب، طراحی و تهیه گردید. نمونههای پانسمان با استفاده از فرآیند الکتروریسی تولید شدند تا ساختار
نانوالیافی متخلخل و منظم ایجاد شود که شرایط مطلوبی برای تبادل اکسیژن، جذب ترشحات زخم و رهایش
کنتر لشدهی مواد فعال فراهم آورد. پس از تهیهی نمونهها، آنها با استفاده از روشهای مختلف، از جمله آنالیز
طی فسنجی مادون قرمز (FTIR) برای شناسایی گروههای عاملی و بررسی برهمکنشهای بین اجزای سازنده
مورد استفاده قرار گرفت. نتایج FTIR حضور گروههای عاملی مشخص اجز اء و ایجاد برهمکنشهای هیدروژنی
بین آنها را تأیید نمود که نشاندهندهی اختلاط مناسب و سازگاری شیمیایی اجزای سازنده در ساختار نانوالیاف
میباشد. آزمون زاویه تماس برای ارزیابی میزان آبدوستی سطح انجام شد. زاویه تماس اندازهگیریشده برابر با
235 / 1 ± 816 / 23 درجه بود که بیانگر آبدوستی بالای سطح نانوالیاف میباشد. تخلخل ساختار نانوالیافی برابر با
63% اندازهگیری شد که بیانگر نفوذپذیری مناسب و قابلیت تبادل اکسیژن میباشد. تصاویر SEM تشکیل
نانوالیاف یکنواخت و پیوسته با میانگین قطر 2 / 204±67 نانومتر را نشان دادند. نتایج آزمون رهایش ماده فعال،
آزادسازی کنتر لشده را تأیید کرد. همچنین، آزمو نهای MTT و چسبندگی سلولی عدم سمیت سلولی و
زیس تسازگاری مناسب نمونهها را نشان دادند. در مجموع، نتایج حاکی از آن است که پانسمان نانوالیافی
پلیوینیلالکل/آلوئ هورا/تووین 20 ، با دارا بودن آبدوستی بالا، تخلخل مناسب و ساختار یکنواخت، گزین های مناسب
برای کاربرد در پانسمان زخم و تسریع فرآیند ترمیم بافت میباشد.
|
|
پژوهشگران
|
مریم بهروزی (دانشجو)، شهریار عصفوری (استاد راهنما اول)، ساسان زائری (استاد مشاور)
|
|
تاریخ انجام
|
1404-11-28
|