ابراهیم رجب پور

این پژوهش به شناسایی و مدل سازی عوامل مؤثر بر موفقیت اتحادهای استراتژیک در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی می پردازد و به اهمیت روزافزون و نرخ بالای شکست این اتحادها توجه دارد. این مطالعه که از نوع کاربردی و توصیفی - پیمایشی است، با مشارکت 16 نفر از خبرگان صنعت انجام شده و برای شناسایی عوامل کلیدی، ابتدا مرور ادبیات انجام گرفته و سپس پرسش نامه ای محقق ساخته، مدل سازی ساختاری تفسیری و تحلیل میک مک به کاررفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که 9 عامل کلیدی شامل اشتراک گذاری منابع، هماهنگی بین شرکا، ارتباطات مؤثر، اعتمادسازی، سازگاری فرهنگی، همکاری، مکانیسم های حل تعارض، تعهد متقابل و انتخاب شریک مناسب، نقش اساسی در موفقیت اتحادهای استراتژیک دارند. این پژوهش با افزایش درک نسبت به عوامل موفقیت اتحاد در صنعت نفت و گاز و پتروشیمی ایران، راهکارهای عملی برای مدیران ارائه می دهد و بر اهمیت انتخاب شریک مناسب، سازگاری فرهنگی و مدیریت تعارض برای بهبود عملکرد و پایداری اتحادها تأکید دارد. یافته ها نشان داد که موفقیت اتحادهای استراتژیک در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ایران، تابعی از روابط سلسله مراتبی میان عوامل رفتاری، ساختاری و محیطی است. در مدل مدل سازی ساختاری تفسیری، انتخاب شریک مناسب و سازگاری فرهنگی به عنوان عوامل پیشران؛ و همچنین، اشتراک منابع و حل تعارض به عنوان پیامدهای سیستم شناسایی شدند. این نتایج بر اهمیت زیرساخت های رفتاری در موفقیت اتحادها در بافت پیچیده صنعت نفت ایران تأکید دارد.