|
Title
|
بهينه سازي استخراج عصاره پلي ساكاريد از ميوه سپستان وبررسي كارايي آن در توليد نانوالياف با پتانسيل استفاده به عنوان زخم پوش
|
|
Type
|
Thesis
|
|
Keywords
|
استخراج عصاره پلي ساكاريدي؛ ميوه سپستان؛ نانوالياف؛ الكتروريسي؛ پانسمان زخم
|
|
Abstract
|
در اين پژوهش، استخراج، شناسايي و به كارگيري پلي ساكاريدهاي حاصل از ميوه گياه سپستان (Cordia myxa ) به عنوان يك ماده فعال زيستي براي توليد نانوالياف مورد بررسي قرار گرفت. پلي ساكاريدها با دو روش استخراج با آب داغ (HWE) و استخراج با امواج فراصوت (USAE) بدست آمدند و شرايط استخراج با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) بهينه سازي شد. بازده هاي بهينه شامل 93/8 % براي HWE و 40/8 % براي USAE بود كه برتري USAE را از نظر زمان فرآيند و كارايي تأييدكرد. اگرچه تركيب ساكاريدهاي تشكيل دهنده دو نمونه مشابه بود، اما پلي ساكاريد حاصل از USAE خلوص بالاتري داشت؛ به طوري كه فاقد پروتئين (در مقابل 2/8 % در HWE) و داراي خاكستر كمتر (3/4 %) بود و فعاليت آنتي اكسيداني قوي تري نشان داد. اين نمونه همچنين ويسكوزيته ظاهري بالاتر، پايداري كلوئيدي بهتر و پتانسيل زتا منفي تر داشت كه نشانگر عملكرد و پايداري بالاتر آن است. بر اين اساس، پلي ساكاريد حاصل از USAE به عنوان گزينه مناسب تر براي الكتروريسي انتخاب شد. الكتروريسي محلول هاي مختلف از پلي ساكاريد، مشخص كرد كه پلي ساكاريد خالص به تنهايي قابليت الكتروريسي ندارد؛ اما مخلوط كردن آن با محلول 6 درصد وزني پلي وينيل الكل امكان توليد نانوالياف همگن را فراهم كرد. الياف حاوي 25/0 و 5/0 درصد وزني پلي ساكاريد به صورت يكنواخت، با تخلخل بالا و پس از تيمار با بخار گلوتارآلدهيد و HCl داراي شبكه پذيري و پايداري حرارتي مناسب بودند. آزمون هاي جذب آب، خاصيت آنتي اكسيدتي و تخريب زيستي نشان داد كه اين نانوالياف ويژگي هاي مورد نياز براي كاربردهاي پانسمان زخم را دارا مي باشد. مدل سازي رهش پلي ساكاريد از الياف نشان داد كه انتشار در ساختار فيبري تابعي از ضخامت، شبكه بندي و تغييرات ضريب نفوذ است. ضريب نفوذ با استفاده از تئوري حجم آزاد مدل شد و كاهش آن در زمان، به ويژه در الياف غليظ تر، با داده هاي تجربي سازگار بود. تحليل پروفيل غلظت بدون بُعد در راستاي ضخامت نيز نشان داد كه در الياف حاوي 25/0 درصد وزني پلي ساكاريد رهش در مدت 72–96 ساعت تقريباً به طور كامل انجام مي شود، در حالي كه در الياف حاوي 5/0 درصد پلي ساكاريد بخش قابل توجهي از ماده فعال در ناحيه مركزي باقي مي ماند كه ناشي از افزايش ضخامت و كاهش نفوذ پذيري داخلي است. آزمون هاي زيستي با سلول هاي فيبروبلاست L929 نيز نشان داد
|
|
Researchers
|
alireza keshvari (Student) , Reza Azin (First primary advisor) , Sasan Zaeri (Advisor) , Shahriar Osfouri (Second primary advisor)
|