سید موسی گلستانه

رواندرمانی در درمان اختلالات روان ی موفقیت چشمگیری داشته است. اما در دهه ی اخیر عدم رضایت مراجعان از فرآیند رواندرمان ی و ترک زودرس جلسات درمان ی فزون ی یافته است. هدف پژوهش حاضر بررس ی نقش عوامل جمعی تشناخت ی، عزتنفس و اضطراب مراجعان در پدیدآی ی ترک زودرس رواندرمان ی و مشاوره بود. طرح پژوهش حاضر توصیف ی مقطع ی بود. جامعه آماری پژوهش تمام ی مراجعان به کلینی کهای روا نشناس ی و روانپزشک ی شهر مشهد بودند. نمونه مورد نظر شامل 87 مراج ع بودند که با شیوه نمونهگیری هدفمند در بازه زمانی شهریور ماه سال 1402 تا فرورد ین ماه 1403 انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای مورد بررس ی از پرسشنامه پیامد درمان ی ) OQ-45 (، سیاهه اضطراب بک ) BAI (، مقیاس عزت نفس روزنبرگ ) RSES ( و پرسشنامه اطلاعات جمعی تشناخت ی برای مراجع ) DIQFP ( استفاده شد. یافتهها نشان داد جنسیت، سن، اضطراب و عز تنفس با ترک زودرس رواندرمان ی و مشاوره در ارتباط بوده ) 05 / 0 > P( و 39 درصد از واریانس آن را پیش بین ی م یکنند. بین تش خی ص بالینی و ترک زودرس رواندرمان ی و مشاوره همبستگ ی معناداری وجود نداشت ) 05 / 0 > P(. یافتههای پژوهش حاضر نشان داد عوامل جمعیتشناخت ی، اضطراب و عزتنفس پیشبین ی کننده ترک زودرس رواندرمان ی و مشاوره هستند. امید است یافتههای پژوهش حاضر زمینه بررس ی بیشتر فرآی ند رواندرمان ی و جلسات درمان ی را توسط متخصصین بالین ی فراهم کند .