|
عنوان
|
مسیر رنج زنان در جامعۀ سنتی ایران
با تحلیل دو رمان سگ و زمستان بلند و طوبا و معنای شب براساس آراء پی یر بوردیو
|
|
نوع پژوهش
|
مقالات در نشریات
|
|
کلیدواژهها
|
رمان فارسی، شهرنوش پارسی پور، طوبا و معنای شب، سگ و زمستان بلند، پی یر بوردیو، میدان، سرمایه.
|
|
چکیده
|
رمان از زمان پیدایش آن تاکنون اصلی ترین گونۀ ادبی برای بازتاب زندگی زنان بوده است و نویسندگان زن برای انعکاس جنبه های مختلف اندیشه و زندگی خود از آن بیشترین بهره را برده اند. امروزه با عنایت به نقش اساسی زنان در رشد و پیشرفت جوامع و به تبع آن، ضرورت توجه به جایگاه و موقعیت آنان، لزوم پرداختن به دغدغهها و مسایل زنان، آن هم از رهگذر مطالعه در رمان فارسی، بیش از پیش آشکار است. شهرنوش پارسی پور (1324- ) از جمله نویسندگان موفق و پرکار در عرصۀ ادبیات داستانی ایران است که بسیاری از آثار خود از جمله سگ و زمستان بلند (1355) و طوبا و معنای شب (1368) را با محوریت دادن به زنان نوشته است. این دو اثر نمایانگر وضعیت زندگی زنان ایرانی در دورۀ قاجار، انقلاب مشروطه و نیز عصر پهلوی است. در این پژوهش، با تمرکز بر افکار، دغدغهها و کنشهای شخصیت های زن این دو رمان تلاش می شود تا تصویری از جامعه و فرهنگ حاکم، نوع نگاه جامعه به زنان و نوع مواجهۀ جامعه با آنان و نهایتاً دگرگونی احتمالی سرمایههای زنان، نشان داده شود. به منظور دست یابی به این اهداف بر آنیم تا به بررسی و تحلیل میدان هایی که شخصیت های زن در آنها حضور دارند و نیز میزان بهره مندی زنان از سرمایه های مختلف در این میدان ها، برپایۀ نظریۀ انواع سرمایه و میدان پیر بوردیو بپردازیم. بررسیها نشان می دهد که با وجود محدودیت ها و فشارهای محیط مردسالار خانواده و اجتماع، زنان هرگز از تلاش برای هویت یابی و تغییر نگاه جامعه به خود، دست برنداشتهاند و نه تنها با سرمایۀ صفر، بلکه گاهی صرفاً با سرمایه های منفی چون خرافات و عادت واره هایی همچون شایعهسازی و پذیرش آن، همچنان برای بهبود جایگاه خود تلاش کردهاند. بدیهی است که این تلاشها در مواردی مفید و مؤثر بوده و در برخی موارد نیز ناکامی در پی داشتهاست.
|
|
پژوهشگران
|
سمیه شرونی (نفر اول)، محمد پارسانسب (نفر دوم)
|
|
تاریخ انجام
|
1404-03-05
|