چکیده
|
چیا (Salvia hispanica L.) گیاهی علفی یکساله متعلق به خانواده Lamiaceae، بومی جنوب مکزیک و شمال گواتمالا است. اخیراً این گیاه برای مقاصد تجاری در آرژانتین، کلمبیا، اکوادور، پرو، بولیوی، پاراگوئه و استرالیا کشت شده است و بخش های مختلف آن به عنوان مکمل غذای انسان در سراسر جهان در دسترس است (Busilacchi et al., 2013).
دانه های چیا معمولا به صورت آسیاب شده یا به صورت غلات کامل مصرف می شوند. از جمله موارد مصرف این دانه می توان به استفاده از آن ها در آب میوه ها، شیر، نوشیدنی ها، سالاد و همینطور در محصولات نانوایی به دلیل خواص تغذیه ای و عملکردی آنها اشاره کرد ((Coorey, Tjoe, & Jayasena, 2014).
در مطالعات اخیر مشخص شده است که ترکیبات فنی استخراج شده از دانه های چیا در کاهش خطر بیماری های قلبی و عروقی، بیماری های کبدی و همچنین اثر محافظتی در برابر استرس اکسیداتیو پلاسما و بیماری های مرتبط با چاقی موثر است (Poudyal, Panchal, Waanders, Ward, & Brown, 2012. Marineli, Lenquiste, Moraes, & Maróstica, 2015).
درختان کلخونگ در کنار درختان بنه، به صورت وحشی رشد می کند و در نواحای غربی و جنوب
غرب، مرکزی و شرقی کشور، وسعتی بیش از 700 هزار هکتار را اشغال کرده است (Tavakoli et al, 2016). میوه کلخونگ دارای مغز ، پوست سخت و چوبی و پوست نرم بیرونی (با رنگ سبز روشن( می باشد که به ترتیب تقریبا 26 ،37 و 37 درصد از کل میوه را شامل می شوند .(Tavakoli et al, 2013) تحقیقات مختلفی که در مورد روغن میوه کلخونگ صورت گرفته است، بیانگر فعالیت آنتی اکسیدانی و پایداری اکسایشی بالا آن در مقایسه روغن های خوراکی رایج بود (Tavakoli et al, 2016, 2017). حاتم نیا و همکاران در تحقیقی که به بررسی ترکیبات فنلی و فلاونوئیدهای موجود در میوه ی کلخونگ مطالعه پرداختند، گزارش کردند که پوست سبز بیرونی کلخونگ، دارای بیشترین میزان ترکیبات فنلی بود و بعد از آن به ترتیب پوست چوبی داخلی و مغز آن به ترتیب قرار داشتند (Hatamnia et al, 2016).
|
کارفرما یا ارگان تامینکننده اعتبار
|
دانشگاه خلیج فارس
|